Search This Blog

“အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာကိုကာကြယ္ၾကေလာ ေခတ္မွီ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကိုထူေထာင္ၾကေလာ”

HTML editor

22 September, 2011

ဒီကေန႔ အေမရိကန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာတိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္က်င္းပသြားခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ သမၼတေဟာင္း ေဘလ္ ကလင္တန္ (Bill Clinton) ထူေထာင္ထားတဲ့ Clinton Global Initiative (CGI) ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ အစည္းအေ၀း

ဒီကေန႔ အေမရိကန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာတိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္က်င္းပသြားခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ သမၼတေဟာင္း ေဘလ္ ကလင္တန္ (Bill Clinton) ထူေထာင္ထားတဲ့ Clinton Global Initiative (CGI) ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ အစည္းအေ၀းမွာၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိဘယ္လ္ဆုရ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒက္စမြန္တူးတူးအပါအ၀င္ အေမရိကန္ သမၼတေဟာင္း ေဘလ္ ကလင္တန္နဲ႕အတူ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တုိက္႐ုိက္အေမးအေျဖစကားေျပာခဲ့ပါတယ္.ဒါကိုနားေထာင္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ လင့္ပါ
http://www.dawnmanhon.com/2011/09/live.html

21 September, 2011

သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းရာတြင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ ဝန္ႀကီးမ်ား၊ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းမ်ား ေတြ႔ဆံုခဲ့


သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အလႊာအသီးသီးမွ တာဝန္ရွိသူအားလံုး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အားလံုး လက္ခံထားၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈသည္ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္း တစ္ခုရွိမွ ျဖစ္တည္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္မွာလည္း မလြဲဧကန္ပင္။ ထို႔ေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ သစ္ေတာေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီး၊ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္တြင္းအစိုးရ မဟုတ္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေတြ႕ဆံုသည့္ အခမ္းအနား အစီအစဥ္ တစ္ရပ္ကို (၂ဝ၁၁)၊ ေမ(၂၃)၊ နံနက္(၉း၃ဝ)နာရီတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ျပည္လမ္း၊ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းဗဟိုဌာန (IBC) ခန္းမ၌က်င္းပခဲ့ သည္။ အခမ္းအနားသို႔ ေကာ္မတီဥကၠ႒ (သစ္ေတာ ေရးရာ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး၊ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးအရအဖြဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ NGO အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ စာေပပညာရွင္မ်ား၊ စာနယ္ဇင္း မွတာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ဌာနဆိုင္ရာမွ တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ား စံုလင္စြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ အခမ္းအနားတြင္ ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ သစ္ေတာေရးရာ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖြဲ႕ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔မွ အမွာစကား ေျပာၾကားျခင္း အျပင္ တက္ေရာက္ လာၾကေသာ ဌာနအသီးသီးမွ တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အျမင္မ်ားဖလွယ္ျခင္း၊ လိုအပ္သည္မ်ားကို တင္ျပျခင္း အစရွိသျဖင့္ ပြင့္လင္းစြာ က်င္းပခဲ့ၾကေသာ အခမ္းအနား တစ္ရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ယင္းအခမ္းအနားတြင္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ သစ္ေတာေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးဝင္းထြန္းမွ အဖြင့္အမွာစကား ေျပာၾကားရာတြင္

'သစ္ပင္သစ္ေတာမ်ားကို ေလာင္စာအျဖစ္ အသံုးျပဳျခင္းတို႔ေၾကာင့္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးျခင္း ဇီတမ်ဳိးကြဲမ်ား ေလ်ာ့နည္းလာျခင္း၊ ေရေဝေရလဲေဒသမ်ားတြင္ ေရႊ၊ သတၱဳႏွင့္ ေက်ာက္မ်က္တူးေဖာ္ရာတြင္ စနစ္တက်မေဆာင္ ရြက္မႈေၾကာင့္ သစ္ေတာပ်က္စီးျခင္း၊ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား၏ ေရအရည္အေသြး ထိခိုက္လာျခင္း၊ ေရေနအပင္ႏွင့္သတၱဝါ မ်ားထိခိုက္ျခင္း၊ ငါး သယံဇာတေလ်ာ့နည္း၍ ႏံုးပို႔ခ်မႈမ်ားျခင္း၊ ေရႊသန္႔စင္ထုတ္လုပ္ရာတြင္ Arsenic ႏွင့္ Mercury တို႔ေၾကာင့္ လူႏွင့္တိရိစၧာန္မ်ားအေပၚ အဆိပ္သင့္ျခင္း အစရွိသည့္ လူ႕ပေယာဂေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေၾကာင္း၊

ႏို္င္ငံေတာ္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ မျဖစ္မေန ေဆာင္ရြက္ရေသာ အေဝးေျပး လမ္းမႀကီးမ်ား၊ ဆိပ္ကမ္းမ်ား၊ ဆည္တမံမ်ား၊ ၿမိဳ႕ျပ လူေနအေဆာက္အဦမ်ား တိုးခ်ဲ႕ျခင္း၊ စက္မႈဇုန္မ်ားေၾကာင့္၊ ေလ၊ ေရ၊ ေျမညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ လူဦးေရမ်ားျပားမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာ ေသာ စြန္႔ပစ္အမိႈက္ႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ညစ္ညမ္းျခင္းစသည္တို႔ေၾကာင့္ ပတ္ ဝန္းက်င္ထိခိုက္မႈ နည္းပါးရန္ႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးနည္းစနစ္ေကာင္းမ်ားကို ျပည္သူလူထု၊ ၿြဥ မ်ား၊ အစိုးရဌာနအသီးသီးစေသာ Stake Holder မ်ားအားလံုး ပူးေပါင္းညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ရန္လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ မူဝါဒမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ အစီအမံမ်ားပါဝင္ေသာ Myanmar Agenda 21 ကိုထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး National Sustainable Development Strategy NSDS ကိုလည္း ဝန္ႀကီးဌာနအသီးသီး၊ Stake Holder အသီးသီးႏွင့္ ပူးေပါင္းေရးဆြဲထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ အာဆီယံႏိုင္ငံအတြင္း ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ လုပ္ငန္းအဖြဲ႕ဖြဲ႕စည္းေဆာင္ရြက္ရာ ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း တစ္ႏိုင္ငံ အပါအဝင္ ျဖစ္ေၾကာင္း

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ (၄၅)တြင္ 'ႏိုင္ငံေတာ္သည္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမည္ဟု ျပ႒ာန္းခ်က္ႏွင့္ အညီ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္မွလည္း ၂ဝ၁၁၊ မတ္(၃ဝ)၊ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္၌ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဟာေျပာ မိန္႔ၾကားခဲ့ေၾကာင္း

ထို႔ေၾကာင့္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းမ်ား ရရွိရန္ အစိုးရဝန္ႀကီးဌာန တစ္ခုတည္း ေဆာင္ရြက္၍မရဘဲ ဝန္ႀကီးဌာနမ်ား၊ ျပည္တြင္းရွိ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကေသာ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ျပည္သူလူထုမ်ား အားလံုးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွ ေအာင္ျမင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္မွ ေဆာင္ရြက္ရမည့္ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္မ်ား ကိုလည္း မည္သူမဆို အခ်ိန္အခါမေရြး ေဝဖန္အႀကံေပးမႈမ်ားကို ဝမ္းပန္းတသာ ႀကိဳဆိုလက္ခံမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အစရွိသည္ျဖင့္ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြမွ အမွာစကားေျပာၾကားရာတြင္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးမႈႏွင့္ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ဆိုင္ရာ အေနအထားမ်ားကို ဦးစြာ သံုးသပ္ျပခဲ့ၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီးအတြင္း သစ္ေတာမ်ား ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ျခင္း၊ ေက်းရြာပိုင္ စိုက္ခင္းထူေထာင္ျခင္း၊ ျပည္သူလူထု ပူးေပါင္းပါဝင္မႈ အားေကာင္းေစရန္ နည္းေပါင္းစံုျဖင့္ ပညာေပးစည္း႐ံုး ေဆာင္ရြက္ရန္ စီစဥ္ထားျခင္း၊ ႏွစ္စဥ္ ပ်ဳိးပင္ရွင္သန္မႈ စာရင္းေကာက္ယူျခင္း၊ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စီမံေဆာင္ရြက္ရန္ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား ထပ္မံရွာေဖြျခင္း စသည္တို႔ကို ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ျပည္သူလူထု၏ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္အားသည္ သတင္းမီဒီယာမ်ား၏ အခန္းက႑သည္လည္း အေရးပါေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ရန္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစေသာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးတြင္ ဌာနဆိုင္ရာမ်ား၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ စာနယ္ဇင္းမွပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ NGO အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီ ၏ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္မႈသည္ အေရးႀကီးလွေၾကာင္း တိုက္တြန္းေျပာဆိုခဲ့သည္။

http://www.snapshot-news.com

20 September, 2011

ဥံဳ ဖြ ဟယ္ ... ယံုၾကကြယ္ တုတ္ႀကီး (ေခတၱ-သာ၀တႎသာ)


က်ေနာ္က အခ်က္အလက္စုရန္ ပ်င္းေသာသူတေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုတေလာ ၾကားေနျမင္ေနရသည့္ ကိစၥမ်ားအား Research စာတမ္းတခု ေရးရန္ စိတ္ကူးရွိေသာ္လည္း Research ဆိုသည္ႏွင့္ research method တခုခုကို ကိုင္ရမည္။ ပိုမိုပ်င္းရိဖြယ္ စာအုပ္မ်ားကို ျပန္ဖတ္ရမည္။ field ဆင္းေလ့လာရမည္။ Interview မ်ား ေဆာင္ရြက္ရမည္ဆိုသည့္ ကရိကထမ်ားသည့္ အလုပ္မ်ားကို မလုပ္လိုပါ။ ထိုအလုပ္မ်ားကို လုပ္ရန္အတြက္လည္း proposal ႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ေနာက္ခံ ႏိုင္ငံျခားတုိင္းျပည္တခုခုမွ ပါတီတခုခု၊ အင္ အားစုတခုခု၏ Funding ႏွင့္ တင့္တယ္ခ်င္တိုင္း တင့္တယ္ေနၾကေသာသူမ်ားကဲ့သို႔လည္း မဟုတ္သျဖင့္ ဘ ၀ကလည္း ခြင့္မျပဳျပန္။ သို႔ျဖစ္သည့္အတြက္ အေတြ႔အၾကံဳထဲမွ အႏွစ္သာရမ်ားနွင့္ လုပ္ဟန္မ်ားကို ျပန္လည္ တင္ျပရင္း က်ေနာ့္႐ႈေထာင့္မွ ျမင္သည့္အရာမ်ားကို ေဆြးေႏြးပါမည္။ ကနဦး အသိေပးလိုသည္မွာ က်ေနာ္ သည္ ေလ့လာသူမဟုတ္ပါ။ ကၽြမ္းက်င္သူမဟုတ္ပါ။ သုေတသီမဟုတ္ပါ။ ႐ိုးရွင္းေသာ ေန႔စဥ္ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈ ထဲမွ ထုတ္ႏႈတ္တင္ျပရင္း သာမာန္ျပည္သူတဦးတိုင္းျပည္ခ်စ္သူတဦးအေနျဖင့္ ေဆြးေႏြးျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ James. C Scott တို႔ Michel Foucault တို႔ Andrei Shleifer တို႔လိုေတာ့ အခ်က္အလက္ျပည့္စံု ကံုလံုမည့္ ေဆြးေႏြးမႈမဟုတ္ပါဟု ပဏာမအသိေပးလိုပါသည္။
*******
ေခါင္းေဆာင္မႈအခန္းက႑နွင့္ပတ္သက္၍ နည္းနာဟန္ပန္အမိ်ဳးမိ်ဳးရွိၾကပါသည္။ ကမၻာႀကီးတခုလံုးတြင္ လုပ္ ငန္းမ်ား၊ စက္႐ံုမ်ား၊ ႐ံုးမ်ား အနွံ႔အျပားရွိေသာ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားမွ စ၍ မေန႔တေန႔ကမွ ေအာင္ျမင္လာေသာ ကုမၸဏီငယ္မ်ားအထိ supervisor အထက္ အဆင့္မ်ားအား အနည္းဆံုးေျခာက္လ တႀကိမ္ ေခါင္းေဆာင္မႈ မြမ္းမံသင္တန္းမ်ားေပးၾကပါသည္။ ေကာလိပ္ေက်ာင္းထြက္စ internship ျဖင့္ ၀င္လာၾကေသာ လူငယ္မ်ား ကိုလည္း အလားအလာႏွင့္ အရည္အခ်င္း ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ အလုပ္၀င္လွ်င္ ၀င္ခ်င္း ေခါင္းေဆာင္မႈသင္တန္း တက္ၾကရပါသည္။ ထိုသင္တန္းမ်ားတြင္ Leadership style, Leadership methodology ႏွင့္ effective leadership ဆိုသည့္ က႑တုိ႔ကို ပို႔ခ်ပါသည္။ ေက်ာင္းဆင္းခါစသူမ်ား ေကာ လိပ္တြင္ သင္ယူလာခဲ့သည္မွာ တကယ့္လုပ္ငန္းခြင္တြင္ေတာ့ prerequisite နွင့္ အေျခခံအဆင့္သာရွိသည္ မွာမ်ား၏။ လုပ္ငန္းခြင္တြင္းတြင္ပင္ လုပ္ငန္းသေဘာကို သင္ယူၾကရပါသည္။

“အာဏာရွင္သက္ဆိုးရွည္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔ အတုအေယာင္ဒီမိုကေရစီ အပင္းအသြင္းခံရေရးတြင္ instrumental အျဖစ္ႏွင့္ မည္သည့္သူကိုမွ မျမင္လိုပါ။ ယုတ္စြအဆံုး ဦးသိန္းစိန္တို႔၊ ဦးေရႊမန္းတို႔ကိုပင္ မျမင္လိုပါ။ ထိုသူမ်ားအေနႏွင့္ တကယ္အဟုတ္ တုိင္းျပည္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္သူမ်ား ျဖစ္ခ်င္သည္ဆိုလွ်င္ ...”

ထိုမွတဆင့္ အေတြ႔အၾကံဳ ျဖတ္သန္းမႈ၊ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ေဆာင္ရြက္မႈ မွတ္တမ္းမ်ားအရ တျဖည္းျဖည္း ပိုမို ျမင့္မားေသာ ရာထူးမ်ားကို ေလွ်ာက္ယူသြားၾကသည္က မ်ားပါသည္၊ Corporate ladder ကို တဆင့္ခ်င္း တ ဆင့္ခ်င္း တက္ယူၾကသည့္ ကုမၸဏီေလာကတြင္ အခ်ဳိ႕လည္း ပိုမိုအခြင့္အလန္းသာေသာ၊ လစာ၊ ဆုေၾကးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္သာေသာ ကုမၸဏီမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အမႈထမ္းၾကပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကုမၸဏီမ်ားတြင္ အ သက္ႀကီးႀကီး supervisor မ်ားကို ေတြ႔ၾကရမည္ျဖစ္ၿပီး ထိုသူတို႔သည္ တေျဖးေျဖး ေအာက္ေျခမွ လုပ္သက္ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳႏွင့္ တက္လာၾကေသာသူမ်ားျဖစ္၍ ထုိသူတုိ႔၏အကူအညီမပါဘဲ ေခါင္းေဆာင္မႈေကာင္း ေကာင္းေပးႏိုင္သည့္ မန္ေနဂ်ာတေယာက္ျဖစ္ရန္ မလြယ္သကဲ့သို႔ ထိုသူတို႔၏ အားနည္းခ်က္မ်ား၊ အမွားမ်ား အား မ်က္စိမွိတ္ခြင့္ျပဳမေနဘဲ ကုမၸဏီ၏ ေပၚလစီ၊ စည္းကမ္း၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို အာမခံသလို ထုတ္ လုပ္ေရးျပည့္မီမႈ၊ အရည္အေသြး ရာႏႈန္းျပည့္မႈ၊ အလုပ္သမားမ်ား အလုပ္အေပၚ ခ်စ္ခင္ေပ်ာ္ရႊင္မႈတုိ႔ကိုလည္း ဖန္တီးေပးရင္း မ်က္ေျခမျပတ္သလို မန္ေနဂ်ာအဆင့္ မနက္ႏွင့္ ညေန ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္လည္း မိမိဌာနမွ ေနာက္ရက္အတြက္၊ ေနာက္တပတ္အတြက္၊ ေနာက္တလအတြက္၊ ေနာက္သံုးလအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ရွိ သည့္ projects မ်ား၊ လုပ္ငန္းမ်ား၊ အျခားဌာနတုိ႔မွ projects မ်ား၊ ကုမၼဏီ၏ အျခားေဒသစက္႐ံုမ်ားမွ လာ မည့္ ကုန္ၾကမ္းမ်ား၊ မိိမိတို႔ဆီမွထြက္ရွိေသာ ကုန္ေခ်ာမ်ား supply chain မွတဆင့္ စားသံုးသူလက္ထဲ သတ္ မွတ္ခ်ိန္အတြင္း သတ္မွတ္အေရအတြက္၊ မွန္ကန္ေသာ အရည္အေသြးႏွင့္ ေရာက္ရွိရန္ ေဆြးေႏြးဖလွယ္မႈ၊ ပို မုိေကာင္းမြန္ေသာ စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ား ဖလွယ္မႈ၊ ျပႆနာအခက္အခဲရွိလွ်င္ ၀ိုင္း၀န္းအၾကံျပဳ ေျဖရွင္းမႈတို႔ ကိုလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ရပါသည္။

စက္႐ံုတ႐ံု၊ လုပ္ငန္းတခု လည္ပတ္ရန္အတြက္ ေစ်းကြက္ရွိရပါမည္။ အရင္းရွိရပါမည္။ ထုတ္လုပ္ေရးရွိရပါ မည္။ ႐ိုးရွင္းလွေသာ supply and demand စက္၀ိုင္း၏ အ႐ိုးရွင္းဆံုး ထိုကိစၥမ်ား ျဖစ္ေပၚရန္အတြက္လည္း လုိအပ္ေသာ အေျခခံကိစၥမ်ား ရွိရပါမည္။ Rules and regulations မ်ား ရွိရပါသည္။ I.S.O compliance ျဖစ္ ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၾကရပါသည္။ infrastructure ရွိရပါသည္။ Human resource၊ Safety၊ Maintenance၊ I.T၊ Operation၊ Production၊ shipping and handling ဆိုသည့္ basic departmental structure မ်ား ရွိရ ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ actors မ်ားျဖစ္သည့္ ဌာနအသီးသီး၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို ေဆာင္ရြက္မည့္ အ ေခါင္အခ်ဳပ္ျဖစ္သည့္ General Manager (Facility Manager)၊ departmental managers မ်ားမွသည္ Staffs အဆင့္ဆင့္ရွိၾကပါသည္။ ထိုသူတို႔အေနျဖင့္ လုိအပ္ေသာ tools of trade ျဖစ္သည့္ ကြန္ျပဴတာအပါ အ၀င္ ႐ံုးသံုးကိရိယာတန္ဆာပလာ စားပြဲတင္ဖုန္းကအစ ရွိၾကပါသည္။ မန္ေနဂ်ာမ်ားဆိုလွ်င္ေတာ့ အနည္း ဆံုး 3G ဖုန္း မ်ားကို ကုမၸဏီမွ ထုတ္ေပးၾကရပါသည္။

စတင္တည္ေဆာက္သည့္ စက္႐ံုအသစ္မ်ားဆိုလွ်င္ ႐ံုးခ်ဳပ္မွ ဌာနဆိုင္ရာဒါ႐ိုက္တာမ်ား အပတ္စဥ္လာေရာက္ ၍ ေဆာက္လက္စ အေဆာက္အဦေဘး လြင္ျပင္တြင္ mobile office ထိုး၍ စည္းေ၀းပြဲမ်ားနွင့္ ေန႔စဥ္လုပ္ ငန္းမ်ားကို ႀကီးၾကပ္သလို ႐ံုးခ်ဳပ္မွ Senior Management မွ အႀကီးအကဲမ်ားကလည္း တေန႔ႏွစ္ႀကိမ္ ျဖစ္ ေပၚတိုးတက္မႈအေျခအေနကို ေဆြးေႏြးေခါင္းေဆာင္မႈေပးၾကပါသည္။ စက္႐ံုတ႐ံု၏ အစ ေျမႀကီးတဖဲ့ ေကာ္ ၍ အေဆာက္အဦေနရာ သတ္မွတ္သည္မွစ၍ စက္႐ံုႀကီး လည္ပတ္၍ ပထမဆံုးေသာ ကုန္ေခ်ာ ထုတ္လုပ္ သည္ထိ Senior Management မွ ကေလးထိန္းသလို မ်က္ေျခမျပတ္ အေလးထားေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။ ထို senior management အတြက္လည္း ေဆာက္လက္စ စက္႐ံုကို တာ၀န္ယူၾကသည့္ မန္ေနဂ်ာမ်ားက ဆိုင္ရာဌာနမွ Key Performance Indicator (KPI Dashboard) မ်ားကို အတိအက် Data ျဖည့္၍ inform လုပ္ၾကရပါသည္။ ထုိ႔အတူ project management team မွလည္း အနည္းဆံုးသံုးလ၊ smooth production နယ္ပယ္ကိုေရာက္သည္အထိ process management မွသည္ transportation ကိစၥအထိ ေထာင့္ေစ့ ေအာင္ foundation ခိုင္ေအာင္ တာ၀န္ယူၾကရပါသည္။ ထိုကိစၥအားလံုးျဖစ္ေျမာက္ရန္ framework မ်ားရွိရ ပါသည္။ ေသခ်ာသည့္ လတ္တေလာ ေစ်းကြက္နွင့္ အနာဂတ္ေစ်းကြက္ က်ယ္ျပန္႔မႈရွိရပါသည္။ ကို္ယ္လုပ္ ငန္းဖြင့္ေသာႏုိင္ငံ၊ သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္အစိုးရ၏ အခြန္အေကာက္ဆိုင္ရာကိုလည္း ထည့္တြက္ရပါသည္။ ထို ေဒသမွ အလုပ္သမားအရင္းအျမစ္၏ အေနအထားကိုလည္း ထည့္တြက္ရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အလုပ္သ မား အရင္းအျမစ္ကို ထည့္တြက္ရာတြင္ အျမဲေရွာင္ရွားၾကသည့္ကိစၥမွာ ဘယ္နည္းနွင့္မွ Union အဖြဲ႔အစည္း ကို စက္႐ံုထဲသို႔ ေမာင္းမသြင္းလာမည့္ အလုပ္သမားအရင္းအျမစ္လည္း ျဖစ္ရပါမည္။ ( အရင္းရွင္နိုင္ငံတို႔မွ အမ်ားစုေသာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ကုမၸဏီမ်ားက Union မ်ားကို မလိုလားပါ) ထိုအရာမ်ား ျမင္သာထင္သာမရွိပါက မည္သည့္စက္႐ံုအသစ္မွ ျဖစ္ေပၚမလာပါ။ ထိုအရာမ်ား ျမင္သာထင္သာရွိလာေအာင္ အဓိက တာ၀န္ယူရ ေသာ စီမံကိန္း ဦးေဆာင္ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ညံ့ဖ်င္းလွ်င္၊ stressful and fast pace အေျခအေနတြင္ ေခါင္း ေအးေအးျဖင့္မေဆာင္ရြက္နိုင္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ခပ္ေပါ့ေပါ့ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့လွ်င္ တခ်ိန္တခုခုျဖစ္တတ္ သလို ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းလည္း ျပႆနာေပၚတတ္ပါသည္။ ထို႔အတြက္ ကိစၥရပ္တိုင္း ကိစၥရပ္တုိင္းတြင္ ကုမၸ ဏီ အရင္းအႏွီးမထိခိုက္ရန္၊ မဆံုးရွံဳးရန္၊ အျမတ္ေသခ်ာရန္အတြက္ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါကို တြက္ႏိုင္ ေသာ၊ မိမိဦးေဆာင္ေသာ စီမံကိန္း၊ မိမိတာ၀န္ယူေသာ ထုတ္လုပ္ေရးကို နားလည္ေသာ အလားအလာကို forecast လုပ္ႏိုင္ေသာသူမ်ား ျဖစ္ေစရန္အတြက္ အထက္ပါသင္တန္းမ်ားကိုလည္း လိုအပ္ခ်က္မ်ားထဲမွ တ ခုအေနျဖင့္ အေလးအနက္ ပို႔ခ်ၾကပါသည္။ ထို႔အတူ အေတြ႔အၾကံဳဟူသည့္ အဖိုးမျဖတ္နိုင္သည့္ အရင္းအႏီွး ကလည္း အေရးပါေသာက႑တြင္ ပါ၀င္ပါသည္။

စီအီးအိုတေယာက္အေနျဖင့္ဟူမူကား ကုမၸဏီဂ်က္ေလယာဥ္ျဖင့္ ခရီးသြားရာလွ်င္ပင္ သူ၏ဌာနဆိုင္ရာ team တခုကို သူနွင့္အတူေခၚယူကာ free-trade zone တြင္း ႏိုင္ငံမ်ားမွ လုပ္ငန္းသစ္မ်ားအတြက္ သြားေရာက္ လက္မွတ္ထိုးျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္းမ်ားလုပ္ရာတြင္ ဘ႑ာေရး၊ ေစ်းကြက္၊ ကုန္ၾကမ္းေစ်းကြက္၊ ယွဥ္ၿပိဳင္ဘက္ ကုမၸဏီမ်ားမွ ထုတ္လုပ္ေနေသာ production line၊ ေနာက္ထပ္ ေစ်းကြက္အလားအလာရွိေသာ ႏိုင္ငံျပည္ နယ္မ်ားမွသည္ စက္႐ံုတခ်ိဳ႕မွ လတ္တေလာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအထိ သူ႔သေဘာထားကိုေပး၍ လိုအပ္လွ်င္ လုိ အပ္သလို ၀င္ေရာက္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ရပါသည္။

ေခါင္းေဆာင္မႈဆိုသည့္ က႑ႏွင့္ အနီးကပ္ ဆက္စပ္ေနေသာအရာမွာ အေျမာ္အျမင္ရွိမႈ၊ အေျခအေနကို အ မွန္အတိုင္း သံုးသပ္ႏိုင္မႈ၊ ျဖစ္ဆဲ ျဖစ္လတၱံ႔ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ခန္႔မွန္းႏိုင္မႈ၊ တြက္ခ်က္ႏုိင္မႈတို႔ကို indicator အျဖစ္ အသံုးျပဳ၍ မွန္ကန္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်နိုင္မႈ ျဖစ္ပါသည္။ စီအီးအို မဆိုထားႏွင့္၊ မန္ေနဂ်ာ မဆိုထားႏွင့္၊ စေတာ့မားကက္မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံျခားေငြႏွင့္ေရႊ အပါအ၀င္ မ်ားျပားလွစြာေသာ အရာမ်ားအား ၀ယ္ေရာင္းေဖာက္ကားေနသည့္သူ မဆိုထားႏွင့္၊ က်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွ သာမန္ကုန္သည္တေယာက္အ ျဖစ္ႏွင့္ပင္ ေလွႀကီးထိုး စဥ္းစားမည္ဆိုလွ်င္ ဥပမာ - ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ ယခု မိုးေႏွာင္းပိုင္း ေရႀကီးသည္၊ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အိႏိၵျပည္ ေရႀကီးသည္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေရႀကီးသည္။ ထိုသို႔ေရႀကီးသည့္အတြက္ စိုက္ပ်ဳိးေျမမ်ား စိုက္လက္စ ရိတ္သိမ္းရန္ သိပ္မလိုလွေတာ့ေသာ စပါးမ်ား ေရနစ္၏။ စပါးမ်ား အထြက္ညံ့ဖုိ႔ ေသခ်ာသ ေလာက္ရွိ၏။ စပါးမ်ားအထြက္နည္းလွ်င္ စားမည့္ ပါးစပ္ေပါက္မ်ားက အစားရပ္သြားမည္မဟုတ္။ ဒီေတာ့ ကုန္သည္တေယာက္အေနႏွင့္မူ ေကာက္ပဲသီးႏွံ သိုေလွာင္ျခင္းက လာမည့္ႏွစ္တြင္ အျမတ္က်ိန္းေသသည့္ ရင္းႏွီးမႈျဖစ္ရန္ ေသခ်ာသေလာက္ရွိ၏။ တဘက္ကလည္း ကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္၏ တြန္းေဆာ္မႈအရ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္မ်က္ စုေဆာင္းထားမႈႏွင့္ ကိုယ့္အရင္းအနွီးကို အာမခံ ျပန္ယူထားသင့္ျပန္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ေယ ဘုယ် ထိုကဲ့သို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္သနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ဟူမူ ျမင္သာထင္သာ forecast လုပ္ႏိုင္ေသာ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ ျမင္သာထင္သာ forecast လုပ္ႏိုင္ေလာက္သည့္ data အခ်က္ အလက္မ်ား တကယ္မရွိလွ်င္ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ ႐ူးသြပ္မႈသာျဖစ္လိမ့္မည္။

“စူဇကာပုဏၰား သူ႔ဟာသူ စားပိုးနင့္ၿပီး မ႐ွဴႏိုင္မကယ္ႏုိင္ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္၀န္သည္အမွတ္ျဖင့္ ၀မ္းဆြဲသည္ ၀င္လုပ္ေနသည္က ဘယ္သူပါနည္း။”

တျမန္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္မွန္တဲ့အေျပာင္းအလဲ အလားအလာျမင္လာရ ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ အေမရိ ကန္အသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္တြင္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာဒီမိုကေရစီေန႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္း ေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏႈတ္ခ်က္တို႔ကို ဖတ္လိုက္ရပါသည္။

ထိုမိန္႔ခြန္းတြင္ “အဲဒီေတာ့ ဒီအေျပာင္းအလဲေတြဟာ ညင္သာရမယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းရမယ္၊ သိကၡာရွိရမယ္၊ ျပည္သူ ကုိ မထိရဘူး၊ ႏုိင္ငံကို မထိရဘူး။ ဆင္းသြားတဲ့ အစုိးရကုိလည္း မထိရဘူး၊ တက္သြားတဲ့ အစိုးရကိုလည္း မ လိုလားအပ္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ မေပးရဘူး။ အားလုံးဟာ မွ်တတဲ့ အေျခခံေပၚမွာ တည္ရွိရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ေစာေစာတုန္းက ဘဘဦးတင္ဦး ေျပာသြားသလုိေပါ့၊ ေမတၱာတရားေပၚမွာ တည္ရွိရမယ္။ ဒါကေတာ့ က်မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီစနစ္ရဲ႕ အထူးလကၡဏာတခုအေနနဲ႔ေတာင္ က်မ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္” ဟု ပါရွိပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လုပ္မယ္ဟု အခ်ိတ္ထမီႀကီး စြန္ေတာင္စြဲကာ တက္ႂကြခဲ့ၾကေသာသူမ်ား အပါအ၀င္ အား လံုးအားလံုးေသာသူမ်ားကို တိုက္တြန္းသည္ဟု နားလည္ပါသည္။ ဦးေအာင္ႀကီးတုန္းကေတာ့ တပ္မေတာ္ကို စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားနဲ႔ ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာသြားခဲ့ေသာ္လည္း ဒီးယားလိဒါ ဦးေန၀င္းႏွင့္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္ လစ္လမ္းစဥ္ပါတီႀကီးတရပ္လံုးအား အာမခံ ရာနႈန္းျပည့္ေပးရန္ ႀကိဳးစားၾကည့္ခဲ့ပံုရ၏။

ဘယ္သူေတြက မညင္သာ မၿငိမ္းခ်မ္း၊ သိကၡာမဲ့၊ ျပည္သူကိုထိ၊ ႏိုင္ငံကို ထိမယ့္ အေျပာင္းအလဲေတြကို လို လားခဲ့လို႔တုန္း (မဆလႏွင့္ နအဖေခတ္တေလွ်ာက္လံုး သံုးလာခဲ့သည့္ ဆီသည္မလက္သုတ္၀တ္လုိ ျဖစ္သြား ရရွာေသာ မေဟာ္သဓာ အဆံုးအျဖတ္ေပးသည့္ မိခင္ႏွင့္ဘီလူးမ သားလုခန္း ဇာတ္ေတာ္ကို ျပန္ဟဲလိုက္ရ ျပန္လွ်င္ျဖင့္ သံုးဆယ့္ခုႏွစ္ဘံုတြင္ က်င္လည္ၾကကုန္ေသာ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအေပါင္း ကိုယ္က်င္လည္ရာဘံု ကို စိတ္ကုန္ နာက်ည္းသြားမည္ကိုလည္း စိုးလွသျဖင့္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးအတြက္ ခ်န္ေပးလိုက္ပါဦးမည္။) ဆင္းသြားတဲ့ အစိုးရကိုလည္း မထိရဘူးဆိုေတာ့ ဆင္းသြားတဲ့အစိုးရကို ဘယ္သူက ထိႏိုင္မွာတုန္း။ မထိတာ ေတာင္ ေသခ်င္းဆိုးႏွင့္ေသေနၾကရတာ ထိမ်ားထိလုိ႔ကေတာ့ မေတြး၀ံ့စရာ။ တက္သြားသည့္အစိုးရကိုလည္း ဘယ္ျပည္သူလူထုကမွ ေျခမ ခ်ဳိး၊ ယပ္ေတာင္ခပ္၊ သံပုရာေရတိုက္၍ မတက္ေအာင္လည္း မလုပ္ပါ။ စူဇကာ ပုဏၰား သူ႔ဟာသူ စားပိုးနင့္ၿပီး မ႐ွဴႏိုင္မကယ္ႏုိင္ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္၀န္သည္အမွတ္ျဖင့္ ၀မ္းဆြဲ သည္ ၀င္လုပ္ေနသည္က ဘယ္သူပါနည္း။

ထို႔ျပင္တ၀ ဆက္ျပန္ရာ “အခုဆုိရင္ က်မတုိ႔ႏိုင္ငံဟာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနပါ တယ္။ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ၿပီလုိ႔လည္း က်မ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါ က်မကလည္း လူသိရွင္ၾကား ေျပာ ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏုိင္မယ့္ အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီလုိ႔ က်မ ယုံၾကည္တယ္။ အေျပာင္း အလဲျဖစ္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေနမွာေရာက္ေနၿပီဆုိရင္ ဒီအေျပာင္းအလဲေတြဟာ ျပည္သူအတြက္ အေကာင္းဆုံး၊ တုိင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္လုိ႔ ဘယ္ပုံဘယ္နည္းနဲ႔လုပ္မလဲဆုိတာ လူတုိင္းလူတုိင္းဟာ တာ ၀န္သိသိနဲ႔ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။”

အေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္ေနပါသည္ဆိုေတာ့ ဘယ္လို leverage ေတြကို ကိုင္ထားႏိုင္ လုိ႔ ေျပာတာလဲ။ ဘယ္လို the status quo ကို ထိန္းထားႏိုင္လို႔ ေျပာႏုိင္သလဲ။ ဘယ္လို political bench- mark ေတြကို ကိုင္တြယ္ၿပီး ဘယ္လို emerging opportunities ေတြကိုျမင္လို႔ forecast လုပ္တာလဲ။ ဘယ္ လို intellectual vitality ေတြကို အခုတက္သြားတဲ့သူေတြဆီမွာ အခိုင္အမာေတြ႔ရွိ၊ ၿပီးေတာ့ အဲဒီေတြ႔ရွိမႈေတြ နဲ႔ ၾကားသိပတ္သက္ရမႈေတြက တကယ္ပဲ အေျမာ္အျမင္ရွိရွိ တုိင္းရင္းသားလူမိ်ဳးစုအားလံုး အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ သားတရပ္လံုးအတြက္ (ကိုယ္က်ဳိးမစြန္႔ပါနဲ႔ စြန္႔မယ့္သူေတြ ဘယ္တုန္းကမွမဟုတ္ဘူးဆိုတာလဲ ျဖစ္ထြန္းဆဲ အနီးေခတ္ သမုိင္းက သက္ေသျပၿပီးသားပါ) ငဲ့ညႇာစဥ္းစားမည္ဟု ယံုၾကည္ၾကပါသလား။

ယံုၾကည္သည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ယခုပင္ ဧရာ၀တီႏွင့္ပတ္သက္၍ ဓားဓားခ်င္း၊ ဒုတ္ဒုတ္ခ်င္းဟု ေျပာသည့္သူမ်ား၊ ဘယ္သူတားတား ဆက္လုပ္မွာပဲ ဆိုသည့္သူမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ အစိုးရကို သံသယရွိမိသည့္ က်ေနာ္ တို႔၏ မွားယြင္းမိုက္မဲ နားမလည္မႈေပါ့။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ တာ၀န္သိသိနဲ႔ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားခဲ့ၾက သလို လူတိုင္းလူတိုင္းဟာလည္း တတပ္တအား ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစားခဲ့ၾကပါသည္။ လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္း ေဇာင္းမက်န္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ သင္းအုပ္ဆရာမ်ား ပလီဆရာမ်ားမွ အစ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ေအးခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာေစခ်င္ပါသည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တပ္မေတာ္သားအမ်ားစု အပါအ၀င္ လူတိုင္းလူတိုင္းက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ တာ၀န္ေက်ခဲ့ပါသည္။ ထုိကတည္းက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေလးစားရေသာ ေခါင္းေဆာင္၏ ဦး ေဆာင္မႈေအာက္တြင္ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္၏ ထမင္း၀၀စားရေသာ ျပည္သူလူထုအျဖစ္ ေနခ်င္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ျပည္သူက သက္ေသျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဆက္လက္၍လည္း ႏိုင္ငံသားတို႔က သက္ေသျပေနဆဲ၊ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္ တည္ေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ သံဃာေတာ္မ်ား ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ကို တံုကနဲ ခြပ္ ကနဲ အေဆာ္ခံရခ်ိန္တြင္ ဘယ္သူေတြက လက္ေရွာင္၍ ဘယ္သူေတြက ေဆာ္ခဲ့သနည္း။

တခုေတာ့ ရွိသည္ေပါ့။ တကယ္ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီး လုပ္လိုေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအ၀င္၊ အတတ္ပညာရွင္ အသိပညာရွင္မ်ားအပါအ၀င္၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားအပါအ၀င္ကေတာ့ ပြင့္လင္းေျပာင္း လဲ၍ လူမႈဘ၀ အာမခံခ်က္ရွိလာမည့္ ႏုိင္ငံသားမ်ားအျဖစ္ မည္သည့္အခ်ိန္က်မွ ေနရေနရ ေနခ်င္ၾကသည္ ခ်ည္းေပါ့။ ထိုသူမ်ားႏွင့္ တသားတည္းျဖစ္ၿပီ၊ plan A က ထင္သလို ျဖစ္မလာရင္ backup plan B က ဘယ္ လို အဆင္သင့္ အေျမာ္အျမင္ရွိရွိ ရွိထားၿပီးျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ တမ်ဳိးေပါ့။

ဖဲသမားမ်ား bluff လုပ္သလို မ်က္နွာရိပ္မ်က္နွာကဲၾကည့္ၿပီး တကယ္အပိုင္ဟု ထင္လိုက္၍ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဒုကၡ တြင္းထဲ နက္သထက္နက္ မြဲသထက္မြဲရသည့္အထဲ ေရထဲခုန္ခ်ေသစရာပင္ မလြယ္ေတာ့မည့္ ဟက္တက္ကြဲ ျမစ္ၿကီးနွင့္ က်န္ေနရမည့္ ျပည္သူလူထုဘ၀မ်ားကေတာ့ ဆိုးသထက္ဆိုး႐ံုေပါ့။ ျမန္မာျပည္အေရးတြင္ ၾကည့္ ၾကည့္ေသာအခါ စကားေျပာေကာင္းသည္ဟု ခပ္ေပါ့ေပါ့ မွတ္ခ်က္ခ်လို႔ ရေလာက္သည့္သူမ်ား၊ နည္းနည္းပ ညာတတ္သည္ဟု ထင္ရသူမ်ား (သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ကေတာ့ ပါရဂူေလာက္က မေလွ်ာ့)၊ ထိုသူမ်ားနွင့္ ခ်ိတ္ ဆက္၍ အလုပ္ျဖစ္ေနၾကသည့္ NGO မ်ား၊ သတင္းဌာနမ်ားက ေျပာသမွ်၊ preach လုပ္သမွ် ႏႈတ္ကပတ္ ေတာ္မ်ားသာ ျပည့္လွ်ံ၍ ထိုသူတုိ႔သည္သာ သူတို႔စကားနွင့္သူတို႔ ခ်ာလပတ္လည္ကာ ရည္မွန္းခ်က္ ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားသည္ကို ျမင္ရပါသည္။ ျပည္သူကေတာ့ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္ကေလး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာသည့္ တုိင္းျပည္ကေလး၏ ျပည္သူျပည္သားမ်ားအျဖစ္ ေနခ်င္သည့္၊ ထမင္းေလး ၀ခ်င္သည့္ ဆႏၵ မေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါ။ ထိုအေၾကာင္းရင္းတို႔ေၾကာင့္လည္း ယခုအထိ သူတို႔ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္သည့္ ေခါင္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ သူတို႔ဘ၀မ်ား ေကာင္းမြန္စြာ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာမည္ဟု ယံုၾကည္ၾကပါသည္။

“ဒီမိုကေရစီေရး၊ တန္းတူညီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ အလဟႆ ဆံုး႐ံႈးခဲ့ၾကရေသာသူမ်ား၊ ထုိသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအ၀င္ အားလံုးေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားက ေသြးမထြက္၊ အသက္မေသေသာ ေကာင္းမြန္သည့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ဳိးကို စိတ္ကူးမယဥ္တမ္း တကယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဘယ္လိုအ႐ူးမ်ဳိးက ေသမည့္လမ္းကို ေရြးမည္ပါမည္နည္း။”

တခ်ဳိ႕က pioneer ဗီဇ အျပည့္ရွိၾက၏။ စစ္အာဏာသိမ္းၿပီ လစ္ေဟ့ဆို ေရွ႕ဆံုးက၊ စစ္တိုက္ရေတာ့မယ္ေဟ့ ဆိုေတာ့ ထိုင္းႏုိင္ငံၿမိဳ႕ေတာ္ကို လစ္တာလည္း ေရွ႕ဆံုးက၊ အေမရိကားက ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြကို လက္ ခံတယ္ေဟ့ ဆိုေတာ့လည္း ေရွ႕ဆံုးက၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဂြင္ရွာရင္ လက္ေၾကာတင္းတင္း လုပ္ကိုင္မစားဘဲ ႏွပ္ေနလို႔ရတယ္ေဟ့ ေက်ာင္းပါတက္လို႔ရေသးဆိုလည္း ေရွ႕ဆံုးက၊ NGO လိုလို ေတြးေခၚပညာရွင္မ်ား အုပ္ စုလိုလို ေထာင္ၿပီး ႐ိုက္စားလုပ္လို႔ အဆင္ေျပတယ္ဟဆိုလည္း ေရွ႕ဆံုးက၊ ေဟာ ခုလိုအခ်ိန္မွာ ထိပ္ေျပာင္ ခ်င္း အေျပာင္ၿပိဳင္ဖုိ႔ ဂြင္ေဟ့ဆိုေတာ့လည္း ေရွ႕ဆံုးက၊ ေဟာ ခုလိုအခ်ိန္မိ်ဳးမွာ Theory ေလးတခုႏွစ္ခု ေလာက္ ရြတ္ျပ၊ အရင္ကနဲ႔ လံုး၀မတူေတာ့ဘူးဗ် ဟူ၍ ေရွ႕ေနလိုက္ေတာ့လည္း ေရွ႕ဆံုးက ...။

ဘာေတြမတူသနည္း။ အႏွစ္သာရေတြလား၊ ႐ူပလကၡဏာေတြလား။ ထိုင္းနုိင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕တြင္ ေနသည္ဆို ေသာ ဆရာသမား သိမည့္ ဥပမာတခုကို အလြယ္ေျပာရလွ်င္ ျပစ္မ်ဳိးမွဲ႔မထင္ မိန္းမအစစ္ထက္ပင္ အျမင္မွာ လွသည့္ ျပင္ထားေသာ မမမ်ားကို ျမင္႐ံုႏွင့္ “အို ေဒ၀စၨရာ ... ေရႊနတ္ကညာ လွတကာတို႔ ေပါင္းကာစုေ၀း ... လွဟန္ေရး လွေရးႂကြယ္ကာ ... အို ေဒ၀စၹရာ ...” ဟု ေတာင္ရွည္ပုဆိုး ဆတ္ကနဲ မ၊ ပုခံုးကို ခါကာ ရင္ဘတ္ ေရွ႕တိုး၍ ငေႁမြထိုး သြားၾကားညပ္သလုိ ထြန္႔ထြန္႔လူး ျပဴးျပဲ၍ မိန္းမထင္ကာ ငမ္းသလိုသာ ျဖစ္ေနပါေတာ့ သည္။ တကယ္တမ္း အႏွစ္သာရသည္ကား ျဖတ္ေဖာက္ခ်ဳပ္သည္ မိန္းမအစစ္မဟုတ္ ဆိုသည့္ကိစၥမဟုတ္ပါ ေလာ။ ကိုရင္ႏွစ္သက္လွ်င္လည္း ကိုရင့္ႏွစ္သက္မႈေပါ့။ ဒါ Gender issue တခုအေနႏွင့္ offended ျဖစ္တယ္ လို႔ေတာ့ အႏွီအမ်ဳိးအစား မမမ်ား မယူဆပါႏွင့္၊ အမွန္အကန္ ေလးစားပါသည္၊ သေဘာေျပာျခင္းသာျဖစ္ပါ သည္။

မတူပါ။ ၁၉၈၈ ႏွင့္ ၁၉၉၀ မတူပါ၊ ၁၉၉၀ ႏွင့္ ၁၉၉၆ မတူပါ၊ ၁၉၉၆ ႏွင့္ ၂၀၀၇ မတူပါ၊ ၂၀၀၇ ႏွင့္ ၂၀၀၈၊ ၂၀၀၈ ႏွင့္ ၂၀၁၀၊ ၂၀၁၀ ႏွင့္ ယခု မတူပါ။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအဖြဲ႔မ်ား အပစ္အခတ္ရပ္ခ်ိန္ႏွင့္ ျပန္တိုက္ ခ်ိန္လည္း မတူပါ။ အေပၚယံကိစၥမ်ား၊ ႐ူပလကၡာမ်ား၊ ေလသံအသြားအလာမ်ား တူေနတုန္းဆိုလွ်င္လည္း နာ ဂစ္ႏွင့္ လဲယူထားေသာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒေအာက္က ဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံဆိုသည့္ ဟန္ျပကိစၥလည္း ျဖစ္လာ စရာမရွိပါ။ မတူသည့္ ကိစၥမ်ားသည္ အႏွစ္သာရအရ တကယ္မတူေတာ့ဘူးလား ဆိုသည့္ ေစာေၾကာမႈကို ပညာရွင္ဟု မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ရွိသည့္သူမ်ား တကယ္ျပဳလုပ္ဖူးပါသလား။ ျပဳလုပ္ရမည္ဟုေရာ သိရွိပါသ လား။ စီးပြားေရးမ႑ိဳင္ကို ျပင္လိုက္႐ံုနွင့္ တိုင္းျပည္၏ ျပႆနာမ်ား ေအးခ်မ္းသြားမည္ဆိုသည့္ အယူအဆ သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ geopolitics အရ၊ ethnography အရ၊ သမုိင္းဆိုင္ရာအရ လားလားမွ် မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ စီး ပြားေရးမ႑ိဳင္ကို ျပင္မည္ဆိုလွ်င္လည္း ဆင္းရဲမြဲေတမႈက စ၍ စဥ္းစားရမည္။ ႏုိင္ငံသားအားလံုးတြင္ သံုးႏိုင္ အား ၀ယ္အား ရွိလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမည္။

ဧကန္စင္စစ္တြင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈပေပ်ာက္ေရးဆိုသည္ တကယ္တမ္း လြယ္သည့္ကိစၥမဟုတ္။ ထိုအေၾကာင္း အရာကို အဂတိကင္းကင္း ေျဖရွင္းၾကမည္ဆိုလွ်င္ တုိင္းျပည္တျပည္ မူလအေျခအေနထက္ အဆေပါင္းမ်ား စြာ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ဆင္းရဲေမြေတနိမ့္က်သြားရသနည္းဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို ႐ိုး႐ိုးသားသား အမွန္အတိုင္း ေျဖဖုိ႔လိုပါသည္။ အဂတိကင္းကင္း ေျဖရွင္းၾကမည္မဟုတ္ဟုဆိုလွ်င္ေတာ့ ဆင္းရဲမြဲေတမႈပေပ်ာက္ေရးဆို သည့္ ေခါင္းစဥ္သည္ လူၾကားေကာင္း႐ံု ဟန္ေရးျပသည့္ ကိစၥသက္သက္သာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

က်ေနာ္တုိ႔တိုင္းျပည္သည္ အမွန္တကယ္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ႂကြယ္၀သည့္ တိုင္းျပည္ျဖစ္ပါသည္။ လူသား အရင္းအျမစ္ဆိုင္ရာ အရည္အေသြးမနိမ့္က်သည့္ တိုင္းျပည္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသုိ႔ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ႂကြယ္၀၊ ထိုသုိ႔ လူသားအရင္းအျမစ္ဆိုင္ရာ အရည္အေသြး မေခသည့္တိုင္းျပည္ မြဲျပာက်၍ ႏုိင္ငံသူႏိုင္ငံသားတို႔ ညႇိဳး ငယ္ ေအာက္က်ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းကို ႏိုင္ငံသူႏုိင္ငံသားတိုင္း သိၾကပါသည္။ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားတိုင္း သိ ရွိနားလည္ၾကသလို ဆင္းရဲေမြေတမႈပေပ်ာက္ေရးကို ဦးေဆာင္အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဆိုသည့္သူမ်ား၊ ပါ၀င္ပတ္သက္မည္ဆိုသည့္သူမ်ားလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မိမိကိုယ္မိမိမညာဘဲ သိၾကမည္ဟု နားလည္မိပါ သည္။ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္တြင္ လြတ္လပ္ေရး ရစမွ ယခုထိ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသာ အဓိက ျပႆနာႏွစ္ရပ္ျဖစ္ သည့္ Political Crisis ႏွင့္ Economical crisis ရွိေနပါသည္။ ထိုအေျခအေနမွာ Ecological crisis ကို အေျမာ္အျမင္မဲ့စြာလည္း ေပါေပါပဲပဲ ဖန္တီးေနၾကျပန္ပါသည္။

Professor Slavoj Zizek ၏ Living in the end Times ဆိုေသာ Lecture အရႏွင့္ Science Forums မ်ားမွ သိပၸံပညာရွင္တို႔၏ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားအရ တ႐ုတ္နိုင္ငံမွ Three Gorges Dam ေၾကာင့္ Szechuan ငလ်င္ လႈပ္ခဲ့သည္၊ စီခၽြမ္ငလ်င္သည္ လူသားတုိ႔ဖန္တီးေသာ Man-made Earth quake ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔တုိင္း ျပည္မွ ဧရာ၀တီကို ျဖတ္ပိတ္မည့္ ဆည္စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လံုး၀ မရပ္တန္း နည္းမ်ဳိးစံု အလိမ္အညာ မ်ဳိးစံုႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔ကို ဖံုးဖိလိမ္ညာ မ်က္စိလွည့္၍ေဆာက္မည့္ စီမံကိန္း၏ အႏၱရာယ္ကလည္း ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္းရွိေနပါသည္။

က်ေနာ္ EIA ကိစၥကို ၁၅ ရက္ေန႔က ေရးခဲ့၍ သူငယ္ခ်င္း ကိုရင္လြဏ္းေဆြက သူ႔ဘေလာ့တြင္ တင္ခဲ့ၿပီး ယခု အခါ ေနျပည္ေတာ္အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲတြင္လည္း ေဒါက္တာထင္လွ (BANCA ဥကၠဌ) မွ “မိမိတို႔အဖဲြ႔၏ ရလဒ္ ႏွင့္ ေျဖေလ်ာ့မႈဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို အစီရင္ခံစာတြင္ အေသးစိတ္ေဖာ္ျပထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်က္ အလက္မ်ားကိုသိရွိလိုပါက ကန္ထ႐ိုက္တာသို႔ တိုက္႐ိုက္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။ BANCA အေနႏွင့္မူ ထိုအခ်က္ မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ေျပာဆိုႏိုင္ရန္ အခြင့္အေရးမရွိပါ။ မိမိတို႔အေနႏွင့္ ကန္ထ႐ိုက္စာခ်ဳပ္မ်ား ခ်ဳပ္ဆိုစဥ္ကပင္ ကန္ထ႐ိုက္တာ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ေဖာ္ထုတ္ေျပာဆိုျခင္းမျပဳရန္ လက္မွတ္ေရးထိုးထားရပါသျဖင့္ ယခုတိုင္ ၎စာခ်ဳပ္ကို ေလးစားလိုက္နာေနရဆဲ ျဖစ္ပါသည္"ဟု ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ EIA report ကုိ ျမႇဳပ္ထား၍ ျပည္သူလူထုကို ငါ့စကားႏြားရ ေျပာသြားသည့္သူမ်ား၏ အေမွာင္ခ်မႈ၊ ဖံုးကြယ္မႈ သည္ တစတစ ေျဗာင္ပင္ႀကီးပင္ေပၚလာေတာ့၏။

ထိုအထဲတြင္မွ “အလုပ္႐ုံေဆြးေႏြးပြဲ ေနာက္ဆုံးမွာ စက္မႈ ၂ ၀န္ႀကီး ဦးစုိးသိန္းက အၾကံျပဳခ်က္တခု တင္ျပ တယ္။ ဒီအၾကံျပဳခ်က္မွာ စည္းလုံးညီညြတ္မႈ မၿပိဳကြဲခ်င္တဲ့အေၾကာင္း၊ ျပည္သူကို အေလးထားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအၾကံျပဳခ်က္ကို အစုိးရသတင္းစာေတြမွာ မေဖာ္ျပဘူး” ဟု သိလိုက္ရသျဖင့္ စက္ မႈ ၂ ၀န္ႀကီး ဦးစိုးသိန္း၏အျမင္ႏွင့္ အၾကံျပဳခ်က္ကို အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားမိသလို အင္ဒီရာဂႏၵီ ေျပာခဲ့သည့္ “I suppose that leadership at one time meant muscle; but today it means getting along with people." ဆိုသည့္ စကားကေလးကိုလည္း သတိရမိပါသည္။

သို႔ေသာ္ ထပ္မံ၍ “EIAs are made to justify, not to stop the project” ဟု အေလးအနက္ ေျပာလိုပါ သည္။ ထို႔ျပင္တ၀ အမွတ္ ၁ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ႀကီးဌာန၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံေရးဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမႉး ခ်ဳပ္ ဦးႀကီးစုိးကလည္း “စီးပြားေရးဆုိင္ရာ တြက္ေျခကုိက္မႈ စိစစ္ခ်က္” ဆုိေသာ စာတမ္းတေစာင္ကို တင္ သြင္းခဲ့ၿပီး ျမစ္ဆုံစီမံကိန္းမွ အေမရိကန္ေဒၚလာ ဘီလ်ံခ်ီ အျမတ္ရမည္ဟုဆုိသည္။ “စီမံကိန္းေၾကာင့္ အက်ဳိး ျဖစ္ထြန္းမႈကို ၾကည့္ရင္ ျမန္မာဘက္က အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေထာင္ေပါင္း ၁၇.၆၇ ရမယ္။ တ႐ုတ္ဘက္ က အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေထာင္ေပါင္း ၁၁.၆၇ ရမယ္။ ႏွစ္ဘက္အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈကို ႏႈိင္းယွဥ္တဲ့အခါမွာ ျမန္မာဘက္က အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေျခာက္ေထာင္ေက်ာ္ အသာရတယ္” ဟု ဦးႀကီးစုိးက ရွင္းျပသည္။ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ တြက္ေျခကိုက္မႈ စိစစ္ခ်က္ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ အင္မတန္ ႏံုနဲ႔လွေသာ တြက္ ခ်က္မႈျဖင့္ သူငယ္တန္းကေလး ေပါင္းႏႈတ္ေျမႇာက္စားလုပ္သလို ၁၇.၆၇ ထဲက ၁၁.၆၇ ႏႈတ္ ေျခာက္က်န္ အဲ ဒီက်န္တဲ့ ေျခာက္က အသာကေလးရမွာဟူေသာ အၾကံေလာက္ႏွင့္ ၀န္ႀကီးတက္လုပ္ေနၾကေသးသည့္ blithering idiots မ်ား၊ အေျမာ္အျမင္ အင္မတန္ႀကီးမားၾကေသာ အႏွ၀န္ႀကီးမ်ား ကိုင္တြယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္သည္ကား ေတြးမိတိုင္း အေမာဆို႔စရာ ...။

ထိုအေနအထားမ်ားတြင္ ေရရွည္ျပႆနာျဖစ္သည့္ ဆင္းရဲမြဲေတ အရည္အေသြးက်ဆင္းမႈ ျပႆနာကို မည္ သည့္႐ႈေထာင့္မွ နားလည္ထားပါသနည္း။

ဂႏီၵက ေျပာခဲ့ဖူးသည့္ “Poverty is the worst form of violence” ဆုိသည့္ စကားကို အမွတ္ရမိပါသည္။ က် ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံတြင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈဒုကၡႏွင့္ အနာဂတ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္စိုးစဥ္းမွ်မရွိဘဲ ရွင္သန္ေနရသည့္ မိသားစုမ်ား၊ ကေလးငယ္မ်ား သန္းေပါင္းမည္မွ်ရွိပါသနည္း။ ဆင္းရဲမြဲေတမႈပေပ်ာက္ေရး၏ ပထမေျခလွမ္း သည္ကား ဆင္းရဲမြဲေတမႈမွ ႐ုန္းထြက္ႏိုင္သည့္ အားမာန္သတိၱႏွင့္ အေျခအေနအခြင့္အခါမ်ားကို ဖန္တီးေပးရ မည္ျဖစ္သည္ဟု နားလည္မိပါသည္။ သို႔ဆိုလွ်င္ မည္သည့္နည္းျဖင့္ မည္ကဲ့သို႔ ဆင္းရဲေမြေတမႈမွ ႐ုန္းထြက္ ႏုိင္သည့္ အားမာန္သတိၱႏွင့္ အခြင့္အခါမ်ားကို ဖန္တီးၾကမည္နည္း ဆိုသည့္ကိစၥကို ဦးစြာပထမ ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္လို လူၿပိန္းတဦးအေနျဖင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈဆိုသည့္ကိစၥအား ႐ိုး႐ိုးရွင္း ရွင္းျမင္သည္မွာ ...

ဆင္းရဲမြဲေတျခင္းဟူသည္ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရးႏွင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ လူတန္းေစ့ေနႏုိင္သည့္ အဆင့္အတန္း မရွိသည့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ တာရွည္သည့္ အေျခအေနျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးအလြန္ကာလမွစ၍ တျဖည္း ျဖည္း ခၽြတ္ျခံဳက်လာခဲ့သည့္ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္သည္ တကယ္ေတာ့ ဆင္းရဲသည့္ တိုင္းျပည္မဟုတ္ပါ။ နယ္ ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ မက်ေရာက္ခင္က ပေဒသရာဇ္တုိ႔၏ သံုးစြဲအပိုင္စီးမႈ၊ လူသားမ်ဳိးဆက္တဆက္ေက်ာ္ သက္ တမ္းရွိသည့္ နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စိုးသည့္ကာလတြင္ နယ္ခ်ဲ႕တုိ႔၏ စိတ္တိုင္းက် ထုတ္ယူအပိုင္စီးမႈ၊ ထို႔ေနာက္ သက္ တမ္းႏု ပါလီမန္ေခတ္ေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း၏ အစိုးရအဆက္ဆက္၏ အပိုင္စီးမႈ၊ ႏံုနဲ႔ညံ့ဖ်င္းေသာ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရး၊ စီးပြားေရးေပၚလစီ၊ လိမ္ညာမ်က္ႏွာလႊဲမႈ၊ ထို႔ေနာက္ ၁၉၈၈ န၀တ၊ နအဖ စစ္အစိုးရလက္ထက္ ပိုမို ႏံုနဲ႔ညံ့ဖ်င္းေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအစိုးရေခတ္ထက္ အဆအနႏၱ သာလြန္သည့္ ေလာဘေဇာျဖင့္ တိုင္း ျပည္၏ သယံဇာတအားလံုးအား လက္၀ါးႀကီးအုပ္ အပိုင္စီးမႈ၊ ထိုန၀တ၊ နအဖစစ္အစိုးရႏွင့္ ပလဲပနံသင့္သည့္ လက္တဆုတ္စာ ေခတ္ပ်က္သူေဌးတစုႏွင့္ တိုင္းျပည္ကို လက္ညႇိဳးထိုးေရာင္းသည့္ စီးပြားေရးလုပ္ဟန္ (စီး ပြားေရးေပၚလစီဟူ၍ပင္ မည္မည္ရရ တကယ္လက္ေတြ႔တြင္ မရွိခဲ့) ႏွင့္ ၄င္းတုိ႔ န၀တ၊ နအဖ အထက္ပိုင္း မိ သားစု၀င္မ်ား၏ အပိုင္စီးမႈ၊ ထိုသူတုိ႔၏ ႏံုနဲ႔ညံ့ဖ်င္းမႈ၊ သူတို႔ခ်င္းၾကားတြင္ မနာလို၀န္တို ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ၊ ႏုိင္ငံသား အားလံုး၏ ဘ၀မ်ား၊ အနာဂတ္မ်ား၊ တုိင္းျပည္၏သိကၡာႏွင့္ ႂကြယ္၀မႈအားလံုးကို သူတို႔ကိုယ္ပိုင္လုပ္ကာ ေရာင္းလိုရာေရာင္းသည္ကို သိရွိနားလည္ေသာ ေအာက္ေၾကးက ႏိႈက္သည့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံလို၊ ထိုင္းႏုိင္ငံလို၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံလို ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံႏွင့္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွ စြမ္းအင္ကုမၸဏီမ်ားမွ လိုခ်င္ရာကို ေပးခ်င္ ေသာ ေစ်းျဖင့္သာေပးကာ အကုန္ထုတ္ယူေနၾကေသာ္လည္း က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံ၏ သယံဇာတရင္းျမစ္မ်ားမွာ လံုး၀ကုန္ဆံုးသြားၿပီဆိုသည့္ အေနအထားမရွိေသးဘဲ က်န္ျမဲက်န္ေနေသးသည္ကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ဆင္းရဲမြဲေတသည့္ တိုင္းျပည္မဟုတ္ဆိုသည္မွာ အင္မတန္ ထင္ရွားလွပါသည္။

သို႔ေသာ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာခံမည္နည္း။ လူသားအရင္းအျမစ္ ယိုစီးမႈႏွင့္ ခၽြတ္ျခံဳက်မႈကို ထိန္းႏိုင္သိမ္း ႏုိင္ဖို႔ ဘာေတြလုိသနည္း။ လူသားအရင္းအျမစ္ ယိုစီးမႈသည္ ကိစၥတရပ္ျဖစ္၍ စုတ္ျပတ္ေသာ ပညာေရးႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ရန္ မတတ္ႏုိင္သည့္အတြက္ အရည္အေသြးဆိုင္ရာ ခၽြတ္ျခံဳက်မႈေနာက္ဆက္တြဲကို ထိန္းသိမ္း ရန္ဆိုသည္မွာကား စစ္မွန္ပြင့္လင္းေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိလွ်င္ လံုး၀ျဖစ္မည့္ကိစၥမဟုတ္ပါ။

ထို႔အတူ တိုင္းျပည္တျပည္တြင္ မွီတင္းေနထိုင္ေသာ ႏိုင္ငံသားအားလံုးအား ဆင္းရဲတြင္းမွ တကယ္တမ္း လြတ္ေျမာက္ေစလိုလွ်င္ မတိမ္းမေစာင္း တိက်ေသာ စီးပြားေရးမူ၀ါဒ ရွိရပါမည္။ ထိုစီးပြားေရးမူ၀ါဒအတုိင္း ႁခြင္းခ်က္မရွိ လုပ္ေဆာင္ရပါမည္။ ဟိုလူကေတာ့ ဘယ္ရာထူးနဲ႔မုိ႔၊ ဟိုလူကေတာ့ ဘယ္သူ႔သားသမီးမို႔၊ ဘယ္ သူ႔လူမုိ႔ ဆိုသည့္ ႁခြင္းခ်က္မ်ား ရွိေနသမွ် မည္သည့္စီးပြားေရးမူ၀ါဒႏွင့္သြားသြား နာလန္ထူမည္မဟုတ္ပါ။ ထို စီးပြားေရးမူ၀ါဒသည္လည္း အျခားတိုင္းျပည္မ်ား၏ model မ်ားကို တိုက္႐ိုက္ကူးယူသည့္မူ၀ါဒ မျဖစ္သင့္ပါ။ မိမိတိုင္းျပည္၏ ေရာင္းႏိုင္၊ ၀ယ္ႏုိ၊ ထုတ္လုပ္ႏိုင္၊ ရင္းႏွီးႏိုင္သည့္ အေနအထားကိုသာ အတိအက် ဦးစားေပး သည့္ စီးပြားေရးမူ၀ါဒ ျဖစ္ရပါမည္။ American model, Chinese model, Brazilian model စသည္ျဖင့္ ပံုတူ ကူးမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္ ေအာင္ျမင္ခ်င္မွ ေအာင္ျမင္ပါလိမ့္မည္။

အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ က်ေနာ္တုိ႔တိုင္းျပည္၏ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔၊ ေရနံ၊ ေက်ာက္မီးေသြး၊ သစ္ေတာႏွင့္ သစ္ေတာ ထြက္ပစၥည္း၊ ေျမေအာက္သယံဇာတ၊ လယ္ယာထုတ္ကုန္၊ လက္မႈထုတ္ကုန္တုိ႔ကို ကမၻာ့ေစ်းကြက္တြင္ မွန္ ကန္ေသာ တန္ဘိုးအတိုင္းရေအာင္ ေရာင္းႏုိင္ဖုိ႔႔ လိုပါသည္။ ေအာက္ေၾကးျဖင့္ ေရာင္းေနရသည့္ အေနအ ထား၊ နအဖ လူႀကီးမ်ား၏ ပတ္သက္ရာပတ္သက္ေၾကာင္း၊ ယခု လက္ရွိအစိုးရႏွင့္ ပတ္သက္ရာပတ္သက္ ေၾကာင္း ကုမၸဏီမ်ားကသာ လက္၀ါးႀကီးအုပ္၍ ခြစားေနသည့္ အေနအထားမ်ားအတိုင္း ဆက္မသြားဖို႔လည္း လိုပါသည္။ တိုင္းျပည္၏ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔၊ ေရနံ၊ ေက်ာက္မီးေသြး၊ သစ္ေတာႏွင့္ သစ္ေတာထြက္ပစၥည္းတို႔ အား ႏုိင္ငံေတာ္အေနျဖင့္ ဆယ္စုႏွစ္ အနည္းငယ္ၾကာသည္အထိ ပူးတြဲကိုင္တြယ္ရန္ လိုအပ္ၿပီး ထိိုက႑တို႔မွ (ရ၊ သံုး) စာရင္းအမွန္ကို တရား၀င္ quarterly ထုတ္ျပန္ဖုိ႔ လိုပါသည္။ balance sheet ႏွင့္တကြ ဘ႑ာေရး ဆိုင္ရာ Data အကုန္လံုးကို ျပည္သူလူထုအေနျဖင့္ ျမင္သာထင္သာရွိရပါမည္။ အေမွာင္ခ်ထား၍ အလြဲသံုး စား လုပ္ခ်င္သလုိလုပ္၍မရပါ။ ထိုက႑မ်ားမွရသည့္ ဘ႑ာေငြအား ႏိုင္ငံေတာ္၏ အျခားက႑မ်ားျဖစ္သည့္ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈဖူလံုေရး၊ အလုပ္သမားေရး၊ လယ္သမားေရးတို႔ႏွင့္တကြ ရွိရွိသမွ် ဌာနအသီးသီး တို႔သို႔ မည္သို႔မည္ပံု အသံုးစရိတ္ လ်ာထား ျဖန္႔ေ၀သည္ဆိုသည္ကိုလည္း quarterly reports မ်ား ထုတ္ျပန္ ရပါမည္။

အာဏာရွင္သက္ဆိုးရွည္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔ အတုအေယာင္ဒီမိုကေရစီ အပင္းအသြင္းခံရေရးတြင္ instru- mental အျဖစ္ႏွင့္ မည္သည့္သူကိုမွ မျမင္လိုပါ။ ယုတ္စြအဆံုး ဦးသိန္းစိန္တို႔၊ ဦးေရႊမန္းတို႔ကိုပင္ မျမင္လိုပါ။ ထိုသူမ်ားအေနႏွင့္ တကယ္အဟုတ္ တုိင္းျပည္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္သူမ်ား ျဖစ္ခ်င္သည္ဆိုလွ်င္ ရဲရဲရင့္ရင့္ႏွင့္ အေဟာင္းအျမင္းမ်ားထဲမွ ယခုထိ ကန္႔လန္႔တိုက္ ကိုယ္က်ဳိးရွာေနဆဲျဖစ္သူမ်ား၊ အင္အားစုမ်ားကို ရွင္း၊ ကို မင္းကိုႏိုင္တုိ႔ႏွင့္တကြ အားလံုးကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လႊတ္၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ရွမ္း၊ ၀ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္အင္အား စုမ်ားအား တၿပိဳင္နက္တည္း ေခၚ၊ ျပည္ေထာင္စု ပိုမုိေတာင့္တင္းခိုင္မာက်စ္လ်စ္ေရးကို ေရွး႐ႈ၊ ၂၀၀၈ အေျခ ခံဥပေဒကို တရားမွ်တစြာ ျပည္သူလူထုအလိုက်ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ၀ေျပာေရး အတြက္ ျပင္ဆင္၍ “ကဲ ... ကိုယ့္လူတို႔ ... က်ဳပ္တို႔ ထိုင္ေျပာၾကမယ္၊ ဒါေတြေတာ့ က်ဳပ္တို႔ဘက္က ေလွ်ာ့ မယ္၊ ဒါေတြေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဘက္က ျပန္စဥ္းစားပါ။ က်ဳပ္တို႔ ျပန္စဥ္းစားစရာရွိရင္လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာပါ။ လာ ... ျပည္တြင္းက လူမေလး ေခြးမခန္႔မဟုတ္တဲ့ အင္အားစုေတြနဲ႔ ေတာင္တန္းေဒသေတြက လူ႐ို ေသရွင္႐ိုေသေတြ ထိုင္ၾကဆိုၿပီး ညိႇလို႔ျဖစ္ပါသည္။

ထိုသုိ႔ညိႇႏိႈင္းသည့္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကိုလည္း TV Channel တခုမွ တိုက္႐ိုက္ထုတ္လႊင့္၍ ေဆြးေႏြးသြား႐ံုသာ ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္လည္း မဟုတ္တာမၾကံႏွင့္ သူလည္း မဟုတ္တာမေျပာရဲ၊ လူထုႏွင့္ ကမၻာကသိမည့္ ေဆြး ေႏြးပြဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ထိုကဲ့သို႔ လုပ္မည္ဆိုလွ်င္ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ကလည္း ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စား တတပ္တအား ကူမည္ျဖစ္သလို တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေစခ်င္သည့္ ျပည္ပေရာက္ႏိုင္ငံသားမ်ားလည္း အမွန္ဧကန္ ျပန္လာ၍ တိုင္းျပည္အတြက္ က်ရာေနရာက လုပ္ႏုိင္သည္မ်ားကို လုပ္ေပးၾကမည္္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔တိုင္း ျပည္ နစ္မြန္းေနသျဖင့္ ယခင္က ကိုယ့္ထက္နိမ့္ခဲဲ့ေသာ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားကပင္ စီးပြားေရးအရ၊ စစ္ေရးအရ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ဆီမဆြတ္ဘဲ ခ်ခ်သြားသည့္ အျဖစ္မ်ားကို အသည္းနာ၍ မဆံုးပါ။

တဖန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ထိုမိန္႔ခြန္းမွပင္ ထပ္မံေကာက္ႏႈတ္လုိသည္မွာ ...

“တကယ့္ကုိ ဒီမုိကေရစီစိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့သူေတြက အေျပာင္းအလဲကို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္းနဲ႔ပဲ လိုခ်င္ရမယ္။ ဘာ ျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒါဟာ ဒီမုိကေရစီရဲ႕အႏွစ္သာရပဲ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ပုံစံမေျပာင္းႏုိင္ဘူး။ ဒီပုံစံ ဒီပုံစံပဲ၊ ဒီအ ေျခအေနလည္း ဒီပုံစံပဲလုပ္မယ္၊ ဟုိအေျခအေနလည္း ဒီပုံစံပဲလုပ္မယ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။”

က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ေန႔စဥ္ဘ၀သည္ အင္မတန္ ၀မ္းနည္းဖြယ္ ရွင္သန္ရသည့္ဘ၀မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ဒီမိုကေရစီေရး၊ တန္းတူညီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ အလဟႆ ဆံုး႐ံႈးခဲ့ၾကရေသာ သူမ်ား၊ ထုိသူမ်ား၏ မိသားစုမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအ၀င္ အားလံုးေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားက ေသြးမ ထြက္၊ အသက္မေသေသာ ေကာင္းမြန္သည့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ဳိးကို စိတ္ကူးမယဥ္တမ္း တကယ္ရမည္ဆိုလွ်င္ ေတာ့ ဘယ္လိုအ႐ူးမ်ဳိးက ေသမည့္လမ္းကို ေရြးမည္ပါမည္နည္း။

“Ambiguous ျဖစ္သည့္ စကားမ်ားကိုသာ ေျပာတတ္သည့္၊ စကားေျပာေကာင္းသည့္ မသည္းအူႀကီး၏ ယူေသာ္ရ၏ သုတၱံေဒသနာေတာ္ေအာက္တြင္ သံဃာစင္ပါ ထပ္ေမွာက္ရမည့္ကိစၥမ်ား မျဖစ္ေစလုိပါ။ ဤေနရာတြင္ ေျပာင္ေျပာင္ေျပာလိုသည္မွာ ...”

တခုေတာ့ ရွိပါသည္။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုတြင္ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ အသက္ေပးသြားၾကေသာ ေက်ာင္း သူေက်ာင္းသား၊ ရဟန္းရွင္လူမ်ားႏွင့္ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း ေထာင္ထဲေတာထဲႏွင့္ ၿမိဳ႕ေပၚ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ အသက္ေပးသြားၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူတုိ႔၏ အေလာင္းေပၚကိုေတာ့ မဲ့ရြဲ႔႕၍ တံေတြး ေထြး ေျခေဆာင့္သည့္ အေျပာအဆိုမ်ားႏွင့္ မေစာ္ကားပါႏွင့္။ အဂၤလိပ္လို ခရားေရလႊတ္ ေျပာႏိုင္ျခင္း၊ အဂၤ လန္ႏိုင္ငံမွ အင္မတန္နာမည္ႀကီးေသာ ေက်ာင္းႀကီးထြက္ျဖစ္ျခင္း၊ တိုင္းျပည္က ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္တဦး၏ မ်ဳိးဆက္ျဖစ္ျခင္း၊ နအဖစစ္အာဏာရွင္မ်ားထက္ ႏိႈင္း၍ မရေလာက္ေအာင္ ႐ုိးေျဖာင့္ရဲ ရင့္ျခင္း၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးအေပၚ သံေယာဇဥ္ႀကီး ေကာင္းေစခ်င္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံ သားတရပ္လံုး၏ ေမတၱာ၊ အားကိုးမႈ၊ သံေယာဇဥ္ရွိမႈ၊ ေလးစားျမတ္ႏိုးမႈတို႔ကို ရရွိထားေသာ သူတဦးအေန ျဖင့္ မိမိ၏ လက္ရွိအေျခအေနကို အမွန္အတိုင္း သံုးသပ္ႏုိင္သလို မိမိပါတီ၏ ေအာက္ေျခထုႏွင့္ မိမိပါတီမွ မိ မိ၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားကို သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ မတူသည္ျဖစ္ေစ နားလည္ၾကည္ျဖဴစြာ လက္ တြဲခဲ့ၾကသူမ်ား၏ အျမင္သေဘာထားႏွင့္ အေျမာ္အျမင္တုိ႔ကို ေျမာင္းထဲပစ္မထားပါႏွင့္။ New found glory in associating with cronies ကိုလည္း ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲ ဆုိသည့္အတိုင္း မသာယာပါႏွင့္။ ေခါင္းေဆာင္ တဦးအား သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္မႈအေပၚ မေဆြးေႏြးရဲလွ်င္၊ ဘံုပန္းတိုင္မ်ားကို ခ်ီတက္ရာတြင္ ေ၀ဖန္သင့္ သည့္ကိစၥမ်ားကို မေ၀ဖန္ရဲလွ်င္၊ ေစ့ေစ့မၾကည့္ရဲလွ်င္ေတာ့ မည္သည့္ Institution ပင္ျဖစ္ပါေစ အခ်ိန္ႏွင့္အ မွ် အရည္အေသြး က်ဆင္း၍ လမ္းစဥ္ႏွင့္ ေသြဖည္မႈမ်ား ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ထို႔အတူ လူညံ့လူတံုးမ်ား၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ရသည္မွာလည္း က်ိန္စာသင့္သည္ႏွင့္ တူပါလိမ့္မည္။ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား၏ အၾကံေပး၊ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကို ပစ္ပယ္ဖယ္ခြာလွ်င္လည္း ငါတေကာေကာ႐ံုသာတတ္သည့္ စကားေျပာေကာင္း႐ံုကလြဲ ၍ ေခါင္းေဆာင္မႈနံုခ်ာသည့္ ေခါင္းေဆာင္သာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ တာထြက္ကတည္းက ကိုယ့္နံေဘးနား ခိုင္ခုိင္ မာမာ ထပ္တူထပ္မွ် ရပ္တည္ခဲ့သူမ်ားကိုလည္း မတူေသာ သေဘာထားမ်ားကို တူေအာင္ညိႇ၍ ဆြဲေခၚတြဲေခၚ ျခင္းလုပ္နိုင္သည့္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သင့္ပါသည္။ Ambiguous ျဖစ္သည့္ စကားမ်ားကိုသာ ေျပာတတ္သည့္၊ စကားေျပာေကာင္းသည့္ မသည္းအူႀကီး၏ ယူေသာ္ရ၏ သုတၱံေဒသနာေတာ္ေအာက္တြင္ သံဃာစင္ပါ ထပ္ ေမွာက္ရမည့္ကိစၥမ်ား မျဖစ္ေစလုိပါ။ ဤေနရာတြင္ ေျပာင္ေျပာင္ေျပာလိုသည္မွာ အတင္းအက်ပ္ ဖင္ပိတ္ မ်က္စိမွိတ္ကာ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ တြန္က်ဴးရန္သာ စိတ္ကူးရွိေသာ အသက္ႀကီး အခ်ိန္မစီး သမိုင္းက သက္ေသ ျပၿပီးျဖစ္သည့္သူမ်ားေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔သည္လည္း သတိလက္လြတ္ျဖစ္ခ်ိန္တြင္ အလစ္အ ငိုက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွားတတ္ပါသည္။
*******
Arab Spring ကို model သေဘာထား၍ ေဆာင္ရြက္ရန္ ေရးၾကသည္မ်ားကို ဖတ္ရပါသည္။ တၿပိဳင္နက္ တည္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ AFP သတင္းဌာန၏ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းတြင္...

In an exclusive interview, the Nobel Peace Prize winner told AFP that the new government appears genuine in its desire for democratic reform, and said an Arab-style uprising is not the answer to the country's problems.

“There have been changes, but I don't think we're all free or completely free yet. There's still quite a way to go, but I think there have been positive developments," the opposition leader said at her party offices in Yangon.”

“I've always said I'm a cautious optimist and I remain a cautious optimist. I do believe that the president would like to bring about positive changes but how far he'll be able to achieve what he wants to achieve is a question that we still need to examine.”

Arab Spring ၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားနွင့္ ျမန္မာျပည္၏ လကၡဏာမ်ား မတူသည္မွာ မွန္ပါသည္။ အေရွ႕အလယ္ ပိုင္း တိုင္းျပည္မ်ား၏ လူထုအံုႂကြမႈမ်ားတြင္ ေရွ႕မွာ ကာဆီးကာဆီးလုပ္၊ misleading ျဖစ္ေစေသာ လုပ္ဟန္ မ်ားျဖင့္ အဖိနွိပ္ခံႏိုင္ငံသားတို႔ကို ေခၽြးသိပ္လမ္းလႊဲေနေသာ Iconic champion မရွိပါ။ အေျပာင္းအလဲကို ျမင္ ေနပါၿပီ၊ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီဟု အေပၚယံအေျခအေန အခ်က္အလက္မ်ားကို အဟုတ္ဟု ကိုင္စြဲ ကာ အနွစ္သာရကိစၥမ်ားကို အေမွးမိွန္ခံ၍ Keeping colleagues and citizens in the dark လုပ္ဟန္ျဖင့္ ႏုိင္ငံသားမ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားမ်ားကို ကိုယ္ပိုင္ subjects မ်ားလို သေဘာထားကာ ခပ္ရင့္ရင့္ ဆက္ဆံသည့္ ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ား မရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ Arab-style uprising လို ကိစၥမ်ိဳးသည္ ျပႆနာ မ်ား၏ အေျဖမဟုတ္ပါ ဆိုသည္မွာ အေျခအေနနွင့္ကိုက္ညီေသာ စကားျဖစ္ပါသည္။

ေလးေလးနက္နက္ ေျပာလိုသည္မွာ ယံုၾကည္လိုပါသည္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာေနသည္ကိုပင္မက ဦး သိန္းစိန္တို႔၊ ဦးေရႊမန္းတို႔ကိုလည္း ယံုၾကည္အားကိုးလိုပါသည္။ ႏုိင္ငံသားအားလံုး၏ ညိႇဳးငယ္မြဲေတေနရမႈ မ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သံုးသပ္၍ တုိင္းျပည္တြင္း မွီတင္းေနထုိင္ၾကေသာ တိုင္းရင္းသား ညီအကိုေမာင္ႏွမ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေၾကာင္းႏွင့္ သာယာ၀ေျပာေၾကာင္းကို Deception မပါဘဲ ေစတနာေရွ႕ထား၍ အမွန္တကယ္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ႀကိဳးစားျခင္းကို ျမင္လိုပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ မည္သူမဆို ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကိုယ္ ေအးခ်မ္းစြာ စြဲကိုင္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေအးခ်မ္းခြင့္တုိ႔ လူတိုင္းရရွိမည့္ အနာဂတ္ကိုလည္း ျမင္လိုပါသည္။ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးကိုလည္း ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးအတိုင္းသာ အျမဲတေစ စီးဆင္းေနေစခ်င္ပါသည္။

ေနာက္ဆံုးအေနျဖင့္ ေတြးမိသမွ် အနီးကပ္ စိန္ေခၚမႈမ်ားသည္ကား ...

စိန္ေခၚမႈ နံပါတ္ တစ္

စစ္မွန္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ တုိင္းျပည္ခ်စ္ျမတ္နိုးသူအားလံုးႏွင့္ ႏိုင္ငံသားအားလံုး၊ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအား လံုး၊ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရး တာ၀န္ယူထားသည့္ တပ္မေတာ္ႏွင့္တကြ ဌာနေပါင္းစံုမွ ၀န္ထမ္းအားလံုး၏ ဒီမိုကေရစီႏွင့္လူအခြင့္အေရးကို အာမခံသည့္၊ မည္သည့္အင္အားစု၊ မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ ဖ်က္သိမ္း ခြင့္၊ ေလွ်ာ့ခ်ျပင္ဆင္ခြင့္မရွိသည့္ အေျခခံဥပေဒတရပ္ ေပၚေပါက္ေရး။

စိန္ေခၚမႈ နံပါတ္ ႏွစ္

တိုင္းျပည္နယ္နိမိတ္ စည္းအတြင္းရွိ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ေန႔စဥ္လူမႈဘ၀ ျမႇင့္တင္ေရး၊ သဘာ၀၀န္းက်င္၊ သမိုင္း ဆုိင္ရာ အေမြအႏွစ္မ်ား ခန္းေျခာက္ပေပ်ာက္မႈကို ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လူသားအရင္းအျမစ္ အရည္အေသြးျမႇင့္ တင္ေရး။

စိန္ေခၚမႈ နံပါတ္ သံုး

ကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္တြင္ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားႏွင့္ ခ်မ္းသာေသာ ႏုိင္ငံႀကီးမ်ား ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ မိမိတို႔ လို စစ္အာဏာရွင္အဆက္ဆက္ေအာက္တြင္ မြဲျပာက်ရေသာ ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ အေခ်ာင္ႏိႈက္ခံရမည့္ ခြက္မျဖစ္ ေရးႏွင့္ တိုင္းျပည္၏ လူသားရင္းျမစ္အေျချပဳ စီးပြားေရးစနစ္ကို ထူေထာင္ေရး။

စိန္ေခၚမႈ နံပါတ္ ေလး

အထက္ေဖာ္ျပပါ စိန္ေခၚမႈ သံုးခုကို ႏုိင္ႏုိင္နင္းနင္း ကိုင္တြယ္ ရင္ဆိုင္မႈ အသားက်လာခ်ိန္တြင္ ထိုအေနအ ထားမ်ားအား ႏုိင္ငံသားအားလံုး၏ တာ၀န္အျဖစ္ ၀ိုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းရင္း၊ Green oriented industrialization ႏွင့္ eco-friendly farming ကို ႏုိင္ငံသားအားလံုး၏ living standard ကို ပံုမွန္ေျခလွမ္းျဖင့္ ျမင့္သထက္ျမင့္၊ ဖူလံုသထက္ဖူလံုေအာင္ ျမႇင့္တင္ရင္း ေမြးစမွ၊ မသာေပၚခါနီးအထိ မည္သည့္အရပ္မွ နိုင္ငံသားမဆို အနာ ဂတ္ေနမႈ၊ ေသမႈအတြက္ အာမခံရွိေရး။

အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားအား ႏုိင္ငံသားမ်ားအခ်င္းခ်င္း ေတာင္တန္းျပည္မ မက်န္ တဦးကိုတဦး ယံု ၾကည္မႈရွိရွိ နားလည္မႈျပည့္ျပည့္ျဖင့္ ရင္ဆိုင္ႏိုင္မွသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ လူေမြးေျပာင္ပါမည္ဟု နိဂုံး ခ်ဳပ္ အသိေပးလိုက္ပါသည္။ ။

တုတ္ႀကီး (ေခတၱ-တာ၀တႎသာ)

ျမန္မာတို႔ရဲ႕ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ေက်းလက္ဓေလ့ကိုေဖၚျပေသာ ခ်စ္အာရုံ သီးခ်င္း

တရုတ္ျပည္မွာ သရီးေဂါ့ဂ်က္ ေရကတာအေၾကာင္း ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္

ဧရာဝတီျမစ္ဆုံေရကာတာ အေၾကာင္းသုေတသနမွတ္တမ္းစာအုပ္

65459490-65390431-Ayeyarwady-Workshop

ဧရာဝတီကိုခ်စ္ၾကသူမ်ား

18 September, 2011

Biography of Presidents and Prime Ministers of Burma 1948 1988

Biography of Presidents and Prime Ministers of Burma 1948 1988

နိုင္ငံေရးသီလ

လူမႈဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္တြင္ ေစာင့္စည္းရမည့္လူ ့စည္းကမ္းမ်ားရိွသည္။ လူအခ်င္းခ်င္း
ဆက္ဆံရာတြင္ အသိပညာဖလွယ္ျခင္း၊ အျပန္အလွန္အကူအညီေပးျခင္း၊ အျပန္အလွန္ေစာင့္ေရွာက္
ျခင္းတို ့သည္ လိုလားဖြယ္ျဖစ္သည္။ ရန္လိုျခင္း၊ အမုန္းစကားဆိုျခင္း၊ ဝင့္ဝါျခင္း၊ ေမာက္မာျခင္း၊ ခ်ိဳးနိွမ္
ျခင္း၊ ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေႀကာင္း ႀကံစည္ျခင္းတို ့သည္ မလိုလားအပ္ေသာအျပဳအမူမ်ားျဖစ္သည္။
လူသည္ အတၱဗဟိုျပဳ သတၱဝါျဖစ္သည္ဟု နားလည္ထားျပီးျဖစ္သည္။ သို ့ေသာ္ အတၱကို
ခ်ဥ္းႀကည့္ကာ ကိုယ္က်ိဳးကိုသာ ႀကည့္သူသည္ သာမန္လူသားျဖစ္သည္။ ကိုယ္က်ိဳးကို ႀကည့္ရုံနွင့္
မျပီးေသး။ မိမိကိုယ္က်ိဳးျဖစ္ထြန္းေရးနွင့္ မိမိျမင့္မားေရးအတြက္ အျခား သူတစ္ပါးကို နင္းေျချခင္း၊
အျခားသူတစ္ပါး၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ပ်က္စီးေစျခင္းသည္ သာမန္လူေအာက္နိ္မ္ ့က်ေသာ ယုတ္ည့ံသူ
ျဖစ္ေလသည္။
နိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ အတၱဟိတမဟုတ္၊ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ေသာ ပရဟိတျဖစ္
သည္။ ထို ့ေႀကာင့္ နိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာအလုပ္ျဖစ္သည္။ နိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္
သူမ်ားအား နိုင္ငံေရးသမားဟု ေခၚေဝၚျခင္းသည္ တြင္က်ယ္ေနေသာ အမ်ားသိေဝါဟာရ ျဖစ္လ်က္
ရိွသည္။
သို ့ျဖစ္ရာ
‘ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါ’ ဆိုဘိသကဲ့သို ့ နိုင္ငံေရးသမားဟုဆိုလွ်င္ သတိထားဆက္ဆံရမည့္
သူ ဟူ၍ နားလည္မႈလဲြေနသူမ်ားစြာ ရိွေနသည္။ နိုင္ငံေရးသမားနွင့္ ဆက္ဆံရသည့္အခါမ်ားတြင္
ေႀကာက္သလိုလို၊ စိတ္မခ်သလိုလို၊ မိမိအေပၚတစ္စုံတစ္ရာ အျမတ္ထုတ္သြားေတာ့မလိုလို မသိုး
မသန္ ့ျဖစ္တတ္ႀကသည္။ ထိုသို ့ျဖစ္ေနေအာင္လည္း နိုင္ငံေရးသမားဆန္ ့က်င္သူတို ့က ‘အဆင္း
ဘီးတပ္ေပး’ ခဲ့ႀကသည္။ ေရနစ္သူကို ဝါးလုံးျဖင့္ ထိုး၍ပင္ နွစ္ခဲ့ႀကေသးသည္။ နိုင္ငံေရးသမားဆို
တာ ကိုယ္က်ိဳးရွာသမားေတြဟု အမ်ားျပည္သူထင္ျမင္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ နည္းမ်ိဳးစုံသုံးကာ
နာမည္ဖ်က္ခဲ့ႀကသည္။
သို ့ဆိုလွ်င္ နိုင္ငံေရးသမားဟူေသာ အသုံးအနႈန္း အေခၚအေဝၚကို “နိင္ငံေရးအက်ိဳး
ေဆာင္” ဟု ပညတ္ပါ ေျပာင္းလဲျပီး တြင္က်ယ္စြာလည္း သုံးနႈန္းေခၚေဝၚႀကပါက ဆက္ဆံရန္
စိုးေႀကာက္မႈမ်ား ေလ်ာ့နည္း သြားေလမည္လားဟု ယူဆမိေပသည္။
နိုင္ငံေရးအက်ိဳးေဆာင္မ်ားကလည္း ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို အဓိကမထားဘဲ နာမည္နွင့္
လိုက္ဖက္ေအာင္ နိုင္ငံ၏ အေရးအရာမ်ားကို အက်ိဳးေဆာင္ေပးရန္ အဓိက ဦးတည္သင့္ႀက
သည္။ သို ့ျဖင့္ လူအမ်ား၏ထင္ျမင္ခ်က္သည္ ေျပာင္းလဲသြားဖြယ္ရိွသည္။
နိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္သူမ်ားသည္ တစ္ဦးနွင့္ တစ္ဦး အယူအဆ မူဝါဒ အားလုံး
တူမွ်နိုင္မည္မဟုတ္ေခ်။ တူညီခ်က္မ်ားရိွသလို ကဲြလဲြခ်က္မ်ားလည္း ရိွေနမည္သာ ျဖစ္သည္။
အယူအဆမတူတိုင္း ရန္သူမ်ား မျဖစ္သင့္ေပ။ မတူသည္ကို ခဲြလုပ္၊ တူသည္မ်ားကို တဲြလုပ္ျခင္း
ျဖင့္ အမ်ားျပည္သူအက်ိဳးကို ေဆာင္နိုင္ႀကေပသည္။
နိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္သူမ်ားသည္ မိမိ၏မူဝါဒနွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္ေကာင္းေႀကာင္းကို လူထုထံ
တင္ျပျခင္းနွင့္ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ မိမိျပိဳင္ဘက္မ်ား၏ မူဝါဒနွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား လဲြမွား ခၽြတ္ေခ်ာ္
ေနေႀကာင္းကိုလည္း တင္ျပႀကမည္သာျဖစ္သည္။ ထိုသို ့တင္ျပရာတြင္ ရန္စြယ္ေငါေငါ အမ်က္
ေစာင္မာန္ႀကီးစြာျဖင့္ မိမိ၏ျပိဳင္ဘက္ကိုတိုက္ခိုက္နိွပ္ကြပ္ျခင္းသည္ မလိုလားအပ္ေသာ အျပဳအမူ
ျဖစ္၍ နိုင္ငံေရးအက်ိဳးေဆာင္မ်ား ေရွာင္ရွားအပ္ေပသည္။ အတိတ္ကာလတြင္ ယင္းသို ့
အျပန္အလွန္ လက္ညိွဳးထိုး အပုပ္ခ်မႈမ်ားေႀကာင့္ နိုင္ငံေရးသမားမ်ား နာမည္ပ်က္ခဲ့ျခင္း
ဟု ဆိုနိုင္ေပသည္။ တစ္ဦးနွင့္ တစ္ဦး ငယ္က်ိဳးငယ္နာမ်ား ေဖာ္ထုတ္တိုက္ခိုက္ျခင္းကို
အဓိကထားခဲ့ႀကရာ ယင္းတို ့၏ ေကာင္းကြက္မ်ားကို လူထုက လုံးဝမသိရဘဲ မေကာင္း
ကြက္မ်ားကိုခ်ည္း ထပ္ဖံတလဲလဲ ႀကားသိေနရသည္ျဖစ္၍ နိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ လူထု
အျမင္တြင္ အထင္ေသးစရာ ျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။
သို ့ျဖစ္ရာ နိုင္ငံေရးအက်ိဳးေဆာင္လိုသူမ်ားသည္ အျပန္အလွန္လက္ညိွဳးထိုး အပုပ္
ခ်မႈမ်ားကို မျပဳမိေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္းနွင့္ ျပိဳင္ဘက္ကိုေလးစားျခင္းတည္းဟူေသာ နိုင္ငံေရး
သီလျမဲေစရန္ ႀကိဳးစားသင့္ႀကသည္။ နိုင္ငံေရးသီလျမဲျခင္းျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ယွဥ္ျပိဳင္မႈျဖစ္ထြန္း
ကာ တိုင္းျပည္နွင့္ လူမ်ိဳးအတြက္ ေကာင္းေသာရလာဒ္မ်ား ေပၚထြက္လာမည္ျဖစ္ေပသည္။

09 September, 2011

အကုန္ေရာင္းတဲ့မူဝါဒ (ေရႊဂစ္လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႕ 2011 repost)

64087437 2011 Report SoldOut Burma

ဦးေရႊအုံး

U_Shwe_Ohm
9hlfag0avyj6s181wm

08 September, 2011

လက္ေရြးစင္ စာေပေဟာေျပာပဲြ (၁၁၄ ပုဒ္)

http://myanmar-songs.com/literature-talk/literature-talk-%E1%80%9C%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%9B%E1%80%BC%E1%80%B8%E1%80%85%E1%80%84%E1%80%B9-%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%95%E1%80%B1%E1%80%9F%E1%80%AC%E1%80%B1%E1%80%BB%E1%80%95.html ဒီလိပ္စာအတိုင္းသြားဖြင့္ၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
၁၊ ဗုဒၶပညာ (ေရႊည၀ါ) နႏၵာသိန္းဇံ
၂၊ အေမစားေသာ ထမင္းတနပ္ ဦးသုခ
၃၊ အဘိဓမၼာမွေပးေသာ ဘ၀အျမင္ (ေရႊည၀ါ) ေဒါက္တာ မင္းတင္မြန္
၄၊ တန္ဖိုးရိွတဲ့လူ (ေမာ္လၿမိဳင္ ) အတၱေက်ာ္
၅၊ စိတ္မ်က္စိကို ဖြင့္ရေအာင္ အတၱေက်ာ္
၆၊ ကေနာင္အလြမ္း၊ ထူးဆန္းေထြလာေျမကမ ႖ာ(ကေနာင္) ေအာင္ေက်ာ္ဆန္း
၇၊ ေရးသူ၏ ပရိယာယ္၊ ဖတ္သူ၏ ခံစားမႈ (႐ိူင္းဟုတ္) ေအာင္ျပည့္
၈၊ လူႏွင့္ ပညာ (ဟသၤာတ) ေအာင္သင္း
၉၊ လူငယ္ေတြနဲ႕ အနာဂတ္ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ေအာင္သင္း
၁၀၊ အေမြ (႔ၾဃဗ) ေအာင္သင္း
၁၁၊ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ေအာင္သင္း
၁၂၊ လက္ခံလိုက္စမ္းပါ (စာေပေလာက) ေအာင္သင္း
၁၃၊ လူႏွင့္ ပညာ (အသုတ္) ေအာင္သင္း
၁၄၊ ပညာ (မံုရြာ) ေအာင္သင္း
၁၅ ယေန႕လူငယ္ႏွင့္ ယေန႕ ရသစာေပ (မေကြး) ေအာင္သင္း
၁၆၊ ယေန႕ လူငယ္ ဘ၀ထူေထာင္မႈ (ေပ်ာ္ဘြယ္) ေအာင္သင္း
၁၇၊ ဗမာေတြ ေပ်ာ္ၾကပါေစ (ကေနာင္) ေအာ္ပီက်ယ္
၁၈၊ ဗမာေတြ ေပ်ာ္ၾကပါေစ ( စကၤာပူ ၂၀၁၀) ေအာ္ပီက်ယ္
၁၉၊ အသိပညာျဖင့္ ေမာင္းႏွင္ေသာ (ဟသၤာတ) ေအာ္ပီက်ယ္
၂၀၊ အသိပညာျဖင့္ ေမာင္းႏွင္ေသာ (ေအာင္လံ) ေအာ္ပီက်ယ္
၂၁၊ အသိပညာျဖင့္ ေမာင္းႏွင္ေသာ (ေမာ္လၿမိဳင္) ေအာ္ပီက်ယ္
၂၂၊ ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ၊ ေတာ္ရာမွာေနရ (႕ဗႏ) ေအာ္ပီက်ယ္
၂၃၊ ဘ၀အေရးႏွင့္ ကာတြန္းအေတြး (အသုတ္) ေအာ္ပီက်ယ္
၂၄၊ လူသစ္ စိတ္သစ္ (အုန္းႏွဲ) ခ်စ္ႏိုင္ (စိတ္ပညာ)
၂၅၊ စကားလက္ေဆာင္ (႐ိူင္းဟုတ္) ခ်စ္ႏိုင္ (စိတ္ပညာ)
၂၆၊ ၂၁ ရာစု၏ စိမ္ေခၚမႈကို ရင္ဆိုင္ျခင္း (႐ိူင္းဟုတ္) ခ်စ္ဦးညိဳ
၂၇၊ အႏုပညာဖန္တီးသူႏွင့္ အႏုပညာခံစားသူ (စကၤာပူ) ခ်စ္ဦးညိဳ
၂၈၊ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ခ်စ္ဦးညိဳ
၂၉၊ ကြ်န္ေတာ္ ခံစားမိသလို ေျပာဆိုပါမည္ – ၂ (ေျမာင္းတကာ) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၀၊ (ေမာ္လၿမိဳင္) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၁၊ ကြ်န္ေတာ္ခံစားမိသလို ေျပာဆိုပါမည္ (ျမင္းျခံ) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၂၊ သို႕ အုန္းႏွဲ၊ မွ ခ်စ္ဦးညိဳ ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၃၊ သို႕ ေတာင္ငူ၊ မွ ခ်စ္ဦးညိဳ (ေတာင္ငူ) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၄၊ ဇရပ္ကုန္းအတြက္ စာေပလက္ေဆာင္ (ေျမာင္) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၅၊ အႏုပညာ ဖန္တီးသူႏွင့္ အႏုပညာ ခံစားသူ (အသုတ္) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၆၊ နည္းပညာ (ေရႊည၀ါ) ခ်စ္ဦးညိဳ
၃၇၊ အေမဟူသည္ အလြမ္းသည္ ခ်စ္စံ၀င္း
၃၈၊ စိတ္ဓါတ္ၪပျပင္ ေျပာင္းလဲျမႇင့္တင္ေရး ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ညိဳ
၃၉၊ လူတိုင္းအတြက္ အသံုးခ်စိတ္ပညာ (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ ေက်ာ္စိန္
၄၀၊ ဟန္ခ်က္ညီ စိတ္ထား (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ သိန္းလြင္
၄၁၊ ရယ္စရာ ေမာစရာ (႐ိူင္းဟုတ္) အီၾကာေကြး
၄၂၊ အသိပညာျဖင့္ ၪပျပင္ေျပာင္းလဲရမည့္ ဤကမၻာ ဟိန္းလတ္
၄၃၊ ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇတ္မွ လူ႕သဘာ၀ (ေမာ္လၿမိဳင္) လွထြန္း (ျမန္မာစာ)
၄၄၊ စိတ္ပညာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ (႐ိူင္းဟုတ္) သိပၸံ မႈးတင္
၄၅၊ စာေရးဆရာ၏မွတ္စု (စကၤာပူ ၂၀၀၉) ဂ်ဴး
၄၆၊ ဘ၀ႏွင့္စာေပ (ေမာ္လၿမိဳင္) ဂ်ဴး
၄၇၊ စာေရးဆရာ၏တစ္ေယာက္၏ မွတ္စုမ်ား (ျမင္းျခံ) ဂ်ဴး
၄၈၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ (ေတာင္ငူ) ဂ်ဴး
၄၉။ စာဖတ္ပါ၊ ေတြးပါ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ေကာင္းသန္႕
၅၀။ စာေပေရးရာ (ေျမာင္းတကာ) ေကာင္းသန္႕
၅၁၊ ဘ၀ထဲက စာမ်ား ခက္မာ
၅၂၊ စာေပေရးရာ (ေမာ္လၿမိဳင္) ခင္ခင္ထူး
၅၃၊ အညာဓေလ့ ရြာဓေလ့ (ေတာင္ငူ) ခင္ခင္ထူး
၅၄၊ အေမြခံထိုက္ေစ (ေမာ္လၿမိဳင္) ကိုတာ
၅၅၊ ပံုျပင္မ်ား (ေမာ္လၿမိဳင္) ေက်ာ္ရင္ျမင့္ (ေဖလင္းသစ္)
၅၆၊ လမ္းေပၚမွာ(ေတာင္ငူ) ေက်ာ္ရင္ျမင့္ (ေဖလင္းသစ္)
၅၇၊ ဘ၀ ေအာင္ျမင္ေရး (ေမာ္လၿမိဳင္) ၾကည္မင္း (ေက်ာ္ေစာမင္း)
၅၈၊ ဗ်ဴတီပါလာႏွင့္ မဟာၾသသဓ (႐ိူင္းဟုတ္) ၾကည္မင္း (ေက်ာ္ေစာမင္း)
၅၉၊ ဘ၀မွစာ၊ စာမွဘ၀ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္
၆၀၊ ဘ၀မွစာ၊ စာမွဘ၀ (ေတာင္ငူ) လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္
၆၁၊ ဘ၀မွစာ၊ စာမွဘ၀ (မဂၤလာဒံု) လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္
၆၂၊ မွ်တေသာ စိတ္ထား (႐ိူင္းဟုတ္) လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္
၆၃၊ စာေပႏွင့္ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရး လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္
၆၄၊ သန္႕ စင္လွပ အိမ္ရွင္မ (႐ိူင္းဟုတ္) လဲ့လဲ့တင္
၆၅၊ အမ်ိဳးသားေရး ေတးဂီတ (၂၀၀၉) မာမာေအး
၆၆၊ စာဖတ္ျခင္း အႏုပညာ ေမၿငိမ္း
၆၇၊ က်န္းမာေရး (႐ိူင္းဟုတ္) ေမာင္ေမာင္လိႈင္ (အပ္စိုက္ကု)
၆၈၊ ဘ၀မရံႈးသူမ်ား (႐ိူင္းဟုတ္) ေမာင္စိန္ေထြး
၆၉၊ သုတရသစာေပ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
၇၀၊ ရသစာေပ (စကၤာပူ ၂၀၁၀) ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
၇၁၊ သုတရသစာေပ (မဂၤလာဒံု) ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
၇၂၊ သုတရသစာေပ (ေျမာင္) ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
၇၃၊ ရသစာေပ (အသုတ္) ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
၇၄၊ အမ်ိဳးသားေန႕ ေမာင္စြမ္းရည္
၇၅၊ ရယ္စရာ ေမာစရာ (ကေနာင္ ၂၀၁၀) ေမာင္သာခ်ိဳ
၇၆၊ ႏွလံုးသားကို အလွဆင္ပါ (ေျမာင္းတကာ ) ေမာင္သာခ်ိဳ
၇၇၊ ႏွလံုးသားကို အလွဆင္ပါ (ေမာ္လၿမိဳင္ ) ေမာင္သာခ်ိဳ
၇၈၊ ႏွလံုးလွပါေစ (ေအာင္လံ ၂၀၁၁) ေမာင္သာခ်ိဳ
၇၉၊ ဘ၀အလွအတြက္ စာအလွမ်ား (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ေမာင္သာခ်ိဳ
၈၀၊ စာအလွမွ ရြာအလွသို႕ (ေတာင္ငူ) ေမာင္သာခ်ိဳ
၈၁၊ တကယ့္လူ ေမာင္သာခ်ိဳ
၈၂၊ မိခင္ျဖစ္လာမည့္ အပ်ိဳစင္မ်ား (႐ိူင္းဟုတ္) ျမျမလိႈင္
၈၃၊ တခါသံုး လူ႕အဖဲြ႕အစည္း (စကၤာပူု) ေန၀င္းျမင့္
၈၄၊ စာေပေရးရာ (ေမာ္လၿမိဳင္) ေန၀င္းျမင့္
၈၅၊ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္က (ေအာင္လံ) ေန၀င္းျမင့္
၈၆၊ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္က (ေတာင္ငူ) ေန၀င္းျမင့္
၈၇၊ ကြ်န္မႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း၊ စာေရးျခင္း (ေက်ာက္ပနး္ေတာင္း) ႏုႏုရည္ (အင္း၀)
၈၈၊ ကြ်န္မဖတ္တဲ့စာ၊ ကြ်န္မေရးတဲ့စာ (ေတာင္ငူ) ႏုႏုရည္ (အင္း၀)
၈၉၊ ရသစာေပ (အသုတ္) ႏုႏုရည္ (အင္း၀)
၉၀၊ စာေပႏွင့္ ဘ၀ ႏုႏုရည္ (အင္း၀)
၉၁၊ စာေရးသူမွ စာဖတ္သူသို႕ (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ႏြမ္ဂ်ာသိုင္း
၉၂၊ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ကခုန္ျခင္း ၿငိမ္းမင္း
၉၃၊ ဘ၀ထဲက ဇတ္ညႊန္း ၿငိမ္းမင္း
၉၄၊ စာေပေရးရာ (ေမာ္လၿမိဳင္) ေဖျမင့္
၉၅၊ ျမန္မာသံ ေရႊျပည္ ဦးဘတင္
၉၆၊ မ်က္ၾကည္လႊာ (မဂၤလာဒံု) သန္းျမင့္ေအာင္
၉၇၊ လူမႈဘ၀ လူမႈ၀န္းက်င္ (ေျမာင္) သန္းျမင့္ေအာင
၉၈၊ မသိမသာ (စစ္ကိုင္း) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၉၉၊ ေခါင္းေလာင္းသံ (ေမာ္လၿမိဳင္) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၀၊ အိမ္ (ျမင္းျခံ) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၁၊ သရက္ေစ့(ေမွာ္ဘီ) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၂၊ အိမ္ (ေတာင္ငူ) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၃၊ အဖိုးေျပာေသာ ပံုျပင္မ်ား (ေျမာင္) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၄၊ သရက္ေစ့(ေျမာင္) ဦးဘုန္း (ဓါတု)
၁၀၅၊ စာေကာင္းေပေကာင္း (ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ဦးသိန္းလြင္
၁၀၆၊ စာေပႏွင့္ အႏုပညာ ၀င္းေဖ
၁၀၇၊ စြန္႕ ဦးတီထြင္ (႐ိူင္းဟုတ္) ရဲျမင့္(စြန္႕ဦးတီထြင္)
၁၀၈၊ အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္း ေရာဂါ (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ ေကသီထြန္း
၁၀၉၊ ၾကက္၊ ငွက္တုပ္ေကြးေရာဂါ (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္လြင္
၁၁၀ ေသြးဆံုးတာနဲ႕ အိုေရာလား (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ ေက်ာ္ၫြန္႕
၁၁၁၊ သင့္အေရျပားကို ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ ေဒါက္တာ ျမင့္ျမင့္ၾကည္
၁၁၂၊ ကုရာနတၴိ (႐ိူင္းဟုတ္) ေဒါက္တာ တင့္လြင္
၁၁၃၊ အၾကည္ေတာ္ – လမင္းပန္းဘြဲ႔
၁၁၄၊ အၾကည္ေတာ္ – ဒုကၡဆိုတာေနာင္တစ္ခ်ိန္ျဖစ္လာမဲ့ဟာသပါ

၀ီကီလိခ္ သတင္းေဖၚျပခ်က္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားအားလုံးဖတ္ၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ

C O N F I D E N T I A L SECTION 01 OF 03 RANGOON 001310 
 
SIPDIS 
 
STATE FOR EAP/BCLTV 
CINCPAC FOR FPA 
 
E.O. 12958: DECL: 10/07/2012 
TAGS: PTER PINS PGOV PREL BG TH BM
SUBJECT: ARAKAN ROHINGYA NATIONAL ORGANIZATION CONTACTS 
WITH AL QAEDA AND WITH BURMESE INSURGENT GROUPS ON THE THAI 
BORDER 
 
Classified By: COM CARMEN M. MARTINEZ; REASON 1.5(D). 
 
1. (C) Summary:  Under pressure from Bangladesh, the Arakan 
Rohingya National Organization (ARNO) contacted the Karenni 
National Progressive Party in late August 2002 regarding the 
possibility of relocating its bases to KNPP-controlled 
territory on the border between Thailand and Burma. According 
to a report prepared by Burmese military intelligence, ARNO 
also sought membership in the Democratic Alliance of Burma, a 
loose confederation of Burmese insurgent groups now operating 
on the Thai/Burmese border.   KNPP reportedly refused ARNO's 
request.  The DAB also rejected ARNO's application for 
membership, but has forged a "military alliance" with ARNO, 
according to the paper.  The Burmese also report that ARNO's 
Chairman Nurul Islam, has received a U.S. visa and is en 
route to the United States via Saudi Arabia.  The facts in 
the Burmese paper appear plausible.  Its purpose is probably 
to draw a connection between Al Qaeda, which has supported 
ARNO, and Burmese insurgent groups active on the Thai border. 
 End Summary. 
 
2. (C) The following are edited excerpts from a Burmese 
military intelligence report on the Arakan Rohingya National 
Organization.  It was given to us on October 7 by Brigadier 
General Kyaw Thein, ostensibly to clarify recent news reports 
alleging connections between Al Qaeda and ARNO forces based 
in Burma.  According to Kyaw Thein, there are links between 
ARNO and Al Qaeda, but all of ARNO's bases are in southeast 
Bangladesh. 
 
3. (C) Begin text: 
 
Arakan Rohingya National Organization (ARNO) -- Its 
Historical Background & Latest Situation (Sept, 2002) 
 
Historical Background 
 
Muslim Terrorist-Insurrection groups such as the Rohingya 
Solidarity Organization (RSO), Arakan Rohingya Islamic Front 
(ARIF) and Hak Kavt group combined and established the 
Rohingya National Council (RNC) on 28 October, 1998.  The RNC 
was then reorganized as the Arakan Rohingya National Council 
(ARNC).  The Rohingya Liberation Army (RLA) was also formed 
by combining all the armed insurgents of the groups.  The 
Arakan Rohingya National Organization was formed to organize 
all the different Rohingya insurgents into one group under 
pressure from Muslim groups outside Burma. 
 
Organization of ARNO 
 
The headquarters of ARNO was opened at No. (30 Ju-ma-khar 
street, Ju-ma-khar ward, Chittagong in Bangladesh.  Their 
camps are based at Zai-Lar-Saw-Ri HQ camp--map reference 
(PG-2916), Daw-Maw-Sri camp--map reference (P6-0537) and 
Kyar-Laung-Taik camp--map reference (PG-2026).  ARNO group 
had an estimated strength of about 200 insurgents, of whom 
about 170 are equipped with a variety of arms.  A Central 
Committee of ARNO is organized as follows: 
 
(a)  Chairman 
(b)  Military Commander 
(c)  Secretary 
(d)  Asst Secretary (Chittagong Office-in-Charge) 
(e)  Central Committee Member (Asst Military-in-Charge) 
(f)  do 
(g)  Central Committee Member 
(h)  do 
(i)  do 
(j)  Foreign Liaison-in-Charge 
(k)  Foreign Fund Raiser 
(l)  Representative for Malaysia 
(m)  Cox's Bazaar District Organizer 
(n)  Finance Officer 
(o)  Liaison Officer 
(p)  Advisor 
(q)  Camp Commander (Zai-La-Saw-Ri Camp) 
(r)  Deputy Camp Commander 
(s)  Camp Commander (Daw-Maw-Sri Camp) 
(t)  Camp Commander (Kya-Long-Taik Camp) 
 
Meeting of Five Members of ARNO with Taliban leader Osama Bin 
Laden 
 
Five members (names still under inquiry by the GOB) of ARNO 
attended a high-ranking officers' course with Al Qaeda 
representatives on 15 May, 2000 and arrived back in 
Bangladesh on 22 June.  During the course, they discussed 
matters relating to political and military affairs, arms and 
ammunition, and financing with Osama Bin Laden.  Mohamed Arju 
Taida and Mohamed Rau-Sheik Ar-Mar Darsi from the Taliban 
were present with them at the meeting.  Ninety members of 
ARNO were selected to attend a guerrilla warfare course, a 
variety of explosives courses and heavy-weapons courses held 
in Libya and Afghanistan in August, 2001.  Thirteen out of 
these selected members participated in the explosives and 
heavy-weapons training. 
 
Arrival of Two Taliban at ARNO Headquarters 
 
Al Ha-Saud and Al Ja-hid, two members of Taliban group, 
arrived at ARNO's headquarters in Zai-La-Saw-Ri Camp on 2 
November, 2001 from the Rohingya Solidarity Organization's 
(RSO) Kann-Grat-Chaung camp.  They met with Nur Islam 
(Chairman), ZaFaur-Ahmed (Secretary) and Fayos Ahmed (acting 
Chief-of-Staff Army), ARNO, and discussed the reorganization 
of RSO and ARNO.  It was learned that ARNO/RSO and Taliban 
groups planned to hold a meeting on 15 November, 2001. Nur 
Islam, Chairman of ARNO, also declared that the Arakan 
Rohingya Islamic Front (ARIF) and the Rohingya Solidarity 
Organization (RSO) had agreed to reorganize as integrated 
members of ARNO. However, Mullah Dil-Mar from RSO did not 
agree with this re-organization and resigned with his 
entourage of insurgents. 
 
Foreign Correspondents Arrived at ARNO Headquarters 
 
Ban-Draban correspondent from Bangladesh, Ha-Saud-Ahmed and 
two foreign correspondents (still under inquiry by GOB) went 
to ARNO's headquarters at the Zai-La-Saw-Ri Camp and met with 
the acting Camp Commander who was Chief-of-Staff Army Salein. 
They inquired about the following data. 
 
(a)  Day, Month and Year of establishment of ARNO 
organization. 
(b)  Attitude and objective. 
(c)  The year the ARNO had departed from Myanmar. 
(d)  Present strength of forces and fighters. 
(e)  Types of Arms and Quantity. 
(f)  Is it to build Rakhine as a separate and an independent 
(State/Nation) or to ask for Democracy? 
(g)  List of Anti-Myanmar groups in Bangladesh. 
(h)  Muslim organizations and Non-Muslim organizations in 
Bangladesh to be separately identified. 
(i)  Necessary funding and funding countries. 
(j)  The present financial situation. 
 
Vice Chairman of ARNO Fayos Ahmed's Meeting with Insurgent 
Leaders based and active in Thailand 
 
Fayos Ahmed, Vice-Chairman of ARNO, along with U Maung Lu Gyi 
from NUPA (National Unity Party of Arakan), arrived in 
Bangkok from Bangladesh on 27 August, 2002 and proceeded to 
Chiang Mai.  Then, through the Burma Border Consortium, 
including the help of an English woman named Mrs. Pippa 
Curwen, wife of DAB Aye Saung, they talked with the leaders 
of KNPP (Karenni National Progress Party) -- Aung Than Lay 
(Vice Chairman), Raymond Htoo (General Secretary), U Khu-Ral 
(joint General Secretary) and Aung Myat (Chief of Staff - 
Army).  Fayos Ahmed said that ARNO had been told to leave 
Bangladesh by the Bangladesh authorities and that it was 
difficult for them to continue in Bangladesh.  He also 
mentioned that the USA and other various organizations were 
continuously watching them on account of assumed contacts 
with the Al-Qaeda group.  So he asked for a camp to be opened 
in a suitable place in the area of KNPP, in as much as 
Thailand was the most suitable country for them. 
 
Then Fayos Ahmed met with Mai-Aik-Hpone, Secretary of 
Pa-Laung State Liberation Front (PSLF), Khun-Okkar, Chairman 
of Pa-O People Liberation Organization (PPLO) and Aye Maung 
from the Lahu national group.  In addition, he discussed the 
ARNO's critical situation with Chiang Mai-based VOA, BBC and 
RFA news media, NGOs in Thailand and Shwe-Kharr of the Chin 
National Front (CNF).  He proceeded from Chiang Mai to Mae 
Sod on 5 September and talked with Bo Mya (Vice-Chairman), 
Pado Man-Sha (General Secretary) and Tar-Ma-La-Baw at KNU 
headquarters. 
 
Fayos Ahmed discussed with KNU the above mentioned matters 
and the possibility of ARNO's becoming a member of DAB. 
Application for a membership in DAB by ARNO was not granted 
on the objection of Aung Sein Tha from Democratic Party of 
Arakan (DPA) and Khaing Soe Aung from Arakan Liberation Party 
(ALP).  Both Khaing Soe Aung and Aung Sein Tha bitterly 
rejected the proposal on the grounds that the Rohingya were 
not indigenous to Rakhine State and that they could not 
accept them at all as ethnic people.  Though DAB has not 
granted the membership to ARNO, it has made a military 
alliance with ARNO. 
 
According to Fayos Ahmed, ARNO Military-in-Charge, Salem 
Ulah, had contacts with Al-Qaeda and some members of ARNO 
forces were arrested when they were sent to join the Taliban 
in Afghanistan and attacked the Americans.  These ARNO forces 
were sent to Afghanistan along with Rohingya groups in 
Karachi, Pakistan. Rohingya groups are in many countries like 
Pakistan, India, Saudi Arabia, Malaysia, UAE, Palestine and 
Australia.  Chairman Nurul Islam has received an American 
visa and departed for Saudi Arabia from Bangladesh, with an 
intent to reside in Saudi Arabia for a short period and then 
depart for the United States.  Fayos Ahmed, during his short 
stay in Thailand, met with Dr. Allen from NCGUB Foreign 
Affairs Department, David Htaw from KNU and David Smile from 
Burma Lawyer Council (BLC).  He went to Thailand as an editor 
of a news media and returned to Bangladesh on 12 September. 
 
Investigation of Members of Rohingya Jihad Caught in Singapore 
 
Hanbali and Baasyia are leaders of Jemaah Islamiyah 
(JI)-organized Rabitatul Mujahideen group which was involved 
in the whole region as a Muslim organization.  Through 
contacts with Muslim groups in the region, active cooperation 
was achieved in matters of training, weapons-buying, 
financing, exchange of information and terrorist military 
operations.  The other organizations which cooperated were 
Gerakan Aceh Merdeka (GAM), two organizations in Southern 
Thailand and Rakhine and Rohingya terrorist-insurgents in 
Myanmar.  ARNO has established a contact with Al-Qaeda and 
five Central Committee members of ARNO paid a visit to 
Afghanistan in April, 2001.  Besides, ARNO has also 
cooperated with Republic of Islam Aceh (RIA) and Egyptian 
Jammah Jihad Mesir (JJM).  It is believed that there exists a 
small community of Rohingya's in Patuwat, Malaysia. 
 
End text. 
 
Comment 
 
4. (C) The Burmese report has enough specificity to make it 
generally plausible. The Government of Bangladesh advised 
ARNO in May that it had to clear out of its bases in 
southeastern Bangladesh and, shortly thereafter, 195 members 
of the Arakan Army turned themselves in to the Burmese.  As 
yet, ARNO has not moved from Bangladesh.  According to the 
Burmese, ARNO and RSO together still maintain eight bases in 
Bangladesh.  If the Burmese report is correct, however, they 
are looking for a new base of operations. 
 
5. (C) The Burmese view all these groups as terrorists. 
Their purpose in giving us this report is to make sure we are 
aware of the alleged contacts between ARNO and the Burmese 
insurgent groups on the Thai border.  Presumably, they hope 
to bolster relations with the United States by getting credit 
for cooperation on the CT front.  End Summary. 
Martinez

LA Burmese corcenst (2011) မွ ထြန္းထြန္းနဲ႔ေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုလ္ တို႔ရဲ႕ဟာသပ်က္လုံးမ်ား

<object style="height: 390px; width: 640px"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="390"></object>